रामायण 2.92 (श्लोक 1) - Project अर्थ (Artha)

रामायण

←अयोध्या काण्ड→

←अध्याय 92→

[rm-2-92] • 15 श्लोकाः

निवेश्य सेनां तु विभुः पद्भ्यां पादवतां वरः। अभिगन्तुं स काकुत्स्थम् इयेष गुरुवर्तकम्।

niveśya senāṃ tu vibhuḥ padbhyāṃ pādavatāṃ varaḥ. abhigantuṃ sa kākutstham iyeṣa guruvartakam.

निविष्ट मात्रे सैन्ये तु यथोद्देशं विनीतवत्। भरतो भ्रातरं वाक्यं शत्रुघ्नम् इदम् अब्रवीत्।

niviṣṭa mātre sainye tu yathoddeśaṃ vinītavat. bharato bhrātaraṃ vākyaṃ śatrughnam idam abravīt.

क्षिप्रं वनम् इदं सौम्य नरसंघैः समन्ततः। लुब्धैश् च सहितैर् एभिस् त्वम् अन्वेषितुम् अर्हसि।

kṣipraṃ vanam idaṃ saumya narasaṃghaiḥ samantataḥ. lubdhaiś ca sahitair ebhis tvam anveṣitum arhasi.

यावन् न रामं द्रक्ष्यामि लक्ष्मणं वा महाबलम्। वैदेहीं वा महाभागां न मे शान्तिर् भविष्यति।

yāvan na rāmaṃ drakṣyāmi lakṣmaṇaṃ vā mahābalam. vaidehīṃ vā mahābhāgāṃ na me śāntir bhaviṣyati.

यावन् न चन्द्रसंकाशं द्रक्ष्यामि शुभम् आननम्। भ्रातुः पद्मपलाशाक्षं न मे शान्तिर् भविष्यति।

yāvan na candrasaṃkāśaṃ drakṣyāmi śubham ānanam. bhrātuḥ padmapalāśākṣaṃ na me śāntir bhaviṣyati.

यावन् न चरणौ भ्रातुः पार्थिव व्यञ्जनान्वितौ। शिरसा धारयिष्यामि न मे शान्तिर् भविष्यति।

yāvan na caraṇau bhrātuḥ pārthiva vyañjanānvitau. śirasā dhārayiṣyāmi na me śāntir bhaviṣyati.

यावन् न राज्ये राज्यार्हः पितृपैतामहे स्थितः। अभिषेकजलक्लिन्नो न मे शान्तिर् भविष्यति।

yāvan na rājye rājyārhaḥ pitṛpaitāmahe sthitaḥ. abhiṣekajalaklinno na me śāntir bhaviṣyati.

कृतकृत्या महाभागा वैदेही जनकात्मजा। भर्तारं सागरान्तायाः पृथिव्या यानुगच्छति।

kṛtakṛtyā mahābhāgā vaidehī janakātmajā. bhartāraṃ sāgarāntāyāḥ pṛthivyā yānugacchati.

सुभगश् चित्रकूटो ऽसौ गिरिराजोपमो गिरिः। यस्मिन् वसति काकुत्स्थः कुबेर इवनन्दने।

subhagaś citrakūṭo 'sau girirājopamo giriḥ. yasmin vasati kākutsthaḥ kubera ivanandane.

कृतकार्यम् इदं दुर्गं वनं व्यालनिषेवितम्। यद् अध्यास्ते महातेजा रामः शस्त्रभृतां वरः।

kṛtakāryam idaṃ durgaṃ vanaṃ vyālaniṣevitam. yad adhyāste mahātejā rāmaḥ śastrabhṛtāṃ varaḥ.

एवम् उक्त्वा महातेजा भरतः पुरुषर्षभः। पद्भ्याम् एव महातेजाः प्रविवेश महद् वनम्।

evam uktvā mahātejā bharataḥ puruṣarṣabhaḥ. padbhyām eva mahātejāḥ praviveśa mahad vanam.

स तानि द्रुमजालानि जातानि गिरिसानुषु। पुष्पिताग्राणि मध्येन जगाम वदतां वरः।

sa tāni drumajālāni jātāni girisānuṣu. puṣpitāgrāṇi madhyena jagāma vadatāṃ varaḥ.

स गिरेश् चित्रकूटस्य सालम् आसाद्य पुष्पितम्। रामाश्रमगतस्याग्नेर् ददर्श ध्वजम् उच्छ्रितम्।

sa gireś citrakūṭasya sālam āsādya puṣpitam. rāmāśramagatasyāgner dadarśa dhvajam ucchritam.

तं दृष्ट्वा भरतः श्रीमान् मुमोद सहबान्धवः। अत्र राम इति ज्ञात्वा गतः पारम् इवाम्भसः।

taṃ dṛṣṭvā bharataḥ śrīmān mumoda sahabāndhavaḥ. atra rāma iti jñātvā gataḥ pāram ivāmbhasaḥ.

स चित्रकूटे तु गिरौ निशाम्य रामाश्रमं पुण्यजनोपपन्नम्। गुहेन सार्धं त्वरितो जगाम पुनर् निवेश्यैव चमूं महात्मा।

sa citrakūṭe tu girau niśāmya rāmāśramaṃ puṇyajanopapannam. guhena sārdhaṃ tvarito jagāma punar niveśyaiva camūṃ mahātmā.

Project अर्थ (Artha): X, yashbonde.com, LinkedIn. See Sources

Loading adhyay...