पार्थानां जयकामं तं पुत्राणां मम कण्टकम्। घटोत्कचं महाबाहुं कस् तं द्रोणाद् अवारयत्। पितुर् यम् आहुः पितरं वासुदेवं द्विजातयः। स एष नियतः कृष्ण आपदर्थं धनंजये। संनह्यते यदानर्थे धार्तराष्ट्रस्य संजय। स्थातारं नाधिगच्छामि प्रत्यमित्रं महौजसम्। संकर्षणगदौ चोभौ प्रद्युम्नो ऽथ विडूरकः। आशावहश् च साम्बश् च वृष्णिवीराः प्रहारिणः। एते वै विहितास् तत्र पाण्डवार्थे जिगीषवः। केशवो यत्र तत्रैते यत्रैते तत्र केशवः। अर्जुनः केशवस्यात्मा कृष्णश् चात्मा किरीटिनः। अर्जुने तु जयो नित्यं कृष्णे कीर्तिश् च शाश्वती। प्राधान्याद् अपि भूयांसो अमेयाः केशवे गुणाः। मोहात् तु वशिनं कृष्णं न सर्वो वेत्ति माधवम्। मोहितो देवपाशेन मृत्युपाशपुरस्कृतः। न वेद कृष्णं दाशार्हम् अर्जुनं जयतां वरम्। आदिदेवौ महात्मानौ नरनारायणाव् उभौ। मनसापि हि दुर्धर्षौ सेनाम् एतां तरस्विनौ। नाशयेताम् इहेच्छन्तौ मानुषत्वात् तु नेच्छतः। युगस्येव विपर्यासो भूतानाम् इव मोहनम्। इति मां प्रतिभात्य् एतद् भीष्मद्रोणनिपातनम्। लोकस्य स्थविरौ वीरौ मन्त्रज्ञौ मन्त्रधारिणौ। भीष्मद्रोणौ हतौ युद्धे मनुष्यान् मोहयिष्यतः। यां तां श्रियम् असूयामि पुरा दृष्ट्वा युधिष्ठिरे। अद्य ताम् अनुजानामि भीष्मद्रोणौ यदा हतौ। अथ वा मत्कृते प्राप्तः कुरूणाम् एष संक्षयः। पक्वानां हि वधे सूत वज्रायन्ते तृणान्य् अपि।
pārthānāṃ jayakāmaṃ taṃ putrāṇāṃ mama kaṇṭakam. ghaṭotkacaṃ mahābāhuṃ kas taṃ droṇād avārayat. pitur yam āhuḥ pitaraṃ vāsudevaṃ dvijātayaḥ. sa eṣa niyataḥ kṛṣṇa āpadarthaṃ dhanaṃjaye. saṃnahyate yadānarthe dhārtarāṣṭrasya saṃjaya. sthātāraṃ nādhigacchāmi pratyamitraṃ mahaujasam. saṃkarṣaṇagadau cobhau pradyumno 'tha viḍūrakaḥ. āśāvahaś ca sāmbaś ca vṛṣṇivīrāḥ prahāriṇaḥ. ete vai vihitās tatra pāṇḍavārthe jigīṣavaḥ. keśavo yatra tatraite yatraite tatra keśavaḥ. arjunaḥ keśavasyātmā kṛṣṇaś cātmā kirīṭinaḥ. arjune tu jayo nityaṃ kṛṣṇe kīrtiś ca śāśvatī. prādhānyād api bhūyāṃso ameyāḥ keśave guṇāḥ. mohāt tu vaśinaṃ kṛṣṇaṃ na sarvo vetti mādhavam. mohito devapāśena mṛtyupāśapuraskṛtaḥ. na veda kṛṣṇaṃ dāśārham arjunaṃ jayatāṃ varam. ādidevau mahātmānau naranārāyaṇāv ubhau. manasāpi hi durdharṣau senām etāṃ tarasvinau. nāśayetām ihecchantau mānuṣatvāt tu necchataḥ. yugasyeva viparyāso bhūtānām iva mohanam. iti māṃ pratibhāty etad bhīṣmadroṇanipātanam. lokasya sthavirau vīrau mantrajñau mantradhāriṇau. bhīṣmadroṇau hatau yuddhe manuṣyān mohayiṣyataḥ. yāṃ tāṃ śriyam asūyāmi purā dṛṣṭvā yudhiṣṭhire. adya tām anujānāmi bhīṣmadroṇau yadā hatau. atha vā matkṛte prāptaḥ kurūṇām eṣa saṃkṣayaḥ. pakvānāṃ hi vadhe sūta vajrāyante tṛṇāny api.