भयं विपुलम् अस्मासु ताव् अधत्तां नरोत्तमौ। तेजो विदधतुश् चोग्रं विस्रब्धौ रणमूर्धनि। संजयः। तत्राद्भुततरं मन्ये तत् सैन्यं तावकं प्रभो। दधारैकौ रणे पार्थो वेलोद्वृत्तम् इवार्णवम्। पार्थस्य शरसंछन्ने सैन्ये महति भारत। आकाशम् इव संप्राप्य विचेरुस् तत्र पक्षिणः। न चैनं युधि तिष्ठन्तं तव सैन्येषु मारिष। अभ्यद्रवत संक्रुद्धः पुमान् कश् चित् तु तावकः। सर्वे विमनसो भूत्वा तव यौधा विशां पते। संप्रेक्ष्य तत्र गोविन्दं पाण्डवं च धनंजयम्।
bhayaṃ vipulam asmāsu tāv adhattāṃ narottamau. tejo vidadhatuś cograṃ visrabdhau raṇamūrdhani. saṃjayaḥ. tatrādbhutataraṃ manye tat sainyaṃ tāvakaṃ prabho. dadhāraikau raṇe pārtho velodvṛttam ivārṇavam. pārthasya śarasaṃchanne sainye mahati bhārata. ākāśam iva saṃprāpya vicerus tatra pakṣiṇaḥ. na cainaṃ yudhi tiṣṭhantaṃ tava sainyeṣu māriṣa. abhyadravata saṃkruddhaḥ pumān kaś cit tu tāvakaḥ. sarve vimanaso bhūtvā tava yaudhā viśāṃ pate. saṃprekṣya tatra govindaṃ pāṇḍavaṃ ca dhanaṃjayam.