रामायण 2.62 (श्लोक 1) - Project अर्थ (Artha)

रामायण

←अयोध्या काण्ड→

←अध्याय 62→

[rm-2-62] • 15 श्लोकाः

तेषां तद् वचनं श्रुत्वा वसिष्ठः प्रत्युवाच ह। मित्रामात्यगणान् सर्वान् ब्राह्मणांस् तान् इदं वचः।

teṣāṃ tad vacanaṃ śrutvā vasiṣṭhaḥ pratyuvāca ha. mitrāmātyagaṇān sarvān brāhmaṇāṃs tān idaṃ vacaḥ.

यद् असौ मातुलकुले पुरे राजगृहे सुखी। भरतो वसति भ्रात्रा शत्रुघ्नेन समन्वितः।

yad asau mātulakule pure rājagṛhe sukhī. bharato vasati bhrātrā śatrughnena samanvitaḥ.

तच् छीघ्रं जवना दूता गच्छन्तु त्वरितैर् हयैः। आनेतुं भ्रातरौ वीरौ किं समीक्षामहे वयम्।

tac chīghraṃ javanā dūtā gacchantu tvaritair hayaiḥ. ānetuṃ bhrātarau vīrau kiṃ samīkṣāmahe vayam.

गच्छन्त्व् इति ततः सर्वे वसिष्ठं वाक्यम् अब्रुवन्। तेषां तद् वचनं श्रुत्वा वसिष्ठो वाक्यम् अब्रवीत्।

gacchantv iti tataḥ sarve vasiṣṭhaṃ vākyam abruvan. teṣāṃ tad vacanaṃ śrutvā vasiṣṭho vākyam abravīt.

एहि सिद्धार्थ विजय जयन्ताशोकनन्दन। श्रूयताम् इतिकर्तव्यं सर्वान् एव ब्रवीमि वः।

ehi siddhārtha vijaya jayantāśokanandana. śrūyatām itikartavyaṃ sarvān eva bravīmi vaḥ.

पुरं राजगृहं गत्वा शीघ्रं शीघ्रजवैर् हयैः। त्यक्तशोकैर् इदं वाच्यः शासनाद् भरतो मम।

puraṃ rājagṛhaṃ gatvā śīghraṃ śīghrajavair hayaiḥ. tyaktaśokair idaṃ vācyaḥ śāsanād bharato mama.

पुरोहितस् त्वां कुशलं प्राह सर्वे च मन्त्रिणः। त्वरमाणश् च निर्याहि कृत्यम् आत्ययिकं त्वया।

purohitas tvāṃ kuśalaṃ prāha sarve ca mantriṇaḥ. tvaramāṇaś ca niryāhi kṛtyam ātyayikaṃ tvayā.

मा चास्मै प्रोषितं रामं मा चास्मै पितरं मृतम्। भवन्तः शंसिषुर् गत्वा राघवाणाम् इमं क्षयम्।

mā cāsmai proṣitaṃ rāmaṃ mā cāsmai pitaraṃ mṛtam. bhavantaḥ śaṃsiṣur gatvā rāghavāṇām imaṃ kṣayam.

कौशेयानि च वस्त्राणि भूषणानि वराणि च। क्षिप्रम् आदाय राज्ञश् च भरतस्य च गच्छत। वसिष्ठेनाभ्यनुज्ञाता दूताः संत्वरिता ययुः।

kauśeyāni ca vastrāṇi bhūṣaṇāni varāṇi ca. kṣipram ādāya rājñaś ca bharatasya ca gacchata. vasiṣṭhenābhyanujñātā dūtāḥ saṃtvaritā yayuḥ.

ते हस्तिन पुरे गङ्गां तीर्त्वा प्रत्यङ्मुखा ययुः। पाञ्चालदेशम् आसाद्य मध्येन कुरुजाङ्गलम्।

te hastina pure gaṅgāṃ tīrtvā pratyaṅmukhā yayuḥ. pāñcāladeśam āsādya madhyena kurujāṅgalam.

ते प्रसन्नोदकां दिव्यां नानाविहगसेविताम्। उपातिजग्मुर् वेगेन शरदण्डां जनाकुलाम्।

te prasannodakāṃ divyāṃ nānāvihagasevitām. upātijagmur vegena śaradaṇḍāṃ janākulām.

निकूलवृक्षम् आसाद्य दिव्यं सत्योपयाचनम्। अभिगम्याभिवाद्यं तं कुलिङ्गां प्राविशन् पुरीम्।

nikūlavṛkṣam āsādya divyaṃ satyopayācanam. abhigamyābhivādyaṃ taṃ kuliṅgāṃ prāviśan purīm.

अभिकालं ततः प्राप्य तेजोऽभिभवनाच् च्युताः। ययुर् मध्येन बाह्लीकान् सुदामानं च पर्वतम्। विष्णोः पदं प्रेक्षमाणा विपाशां चापि शाल्मलीम्।

abhikālaṃ tataḥ prāpya tejo'bhibhavanāc cyutāḥ. yayur madhyena bāhlīkān sudāmānaṃ ca parvatam. viṣṇoḥ padaṃ prekṣamāṇā vipāśāṃ cāpi śālmalīm.

ते श्रान्तवाहना दूता विकृष्टेन सता पथा। गिरि व्रजं पुर वरं शीघ्रम् आसेदुर् अञ्जसा।

te śrāntavāhanā dūtā vikṛṣṭena satā pathā. giri vrajaṃ pura varaṃ śīghram āsedur añjasā.

भर्तुः प्रियार्थं कुलरक्षणार्थं भर्तुश् च वंशस्य परिग्रहार्थम्। अहेडमानास् त्वरया स्म दूता रात्र्यां तु ते तत् पुरम् एव याताः।

bhartuḥ priyārthaṃ kularakṣaṇārthaṃ bhartuś ca vaṃśasya parigrahārtham. aheḍamānās tvarayā sma dūtā rātryāṃ tu te tat puram eva yātāḥ.

Project अर्थ (Artha): X, yashbonde.com, LinkedIn. See Sources

Loading adhyay...