ते वयं प्रवरं नॄणां सर्वैर् गुणगणैर् युतम्। कर्णम् एवाभिषेक्ष्यामः सैनापत्येन भारत। कर्णं सेनापतिं कृत्वा प्रमथिष्यामहे रिपून्। एष ह्य् अतिबलः शूरः कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः। वैवस्वत इवासह्यः शक्तो जेतुं रणे रिपून्। एतद् आचार्यतनयाच् छ्रुत्वा राजंस् तवात्मजः। दुर्योधनो महाराज प्रियं प्रीतमनास् तदा। आशां बहुमतीं चक्रे कर्णं प्रति स वै तदा। हते भीष्मे च द्रोणे च कर्णो जेष्यति पाण्डवान्। ताम् आशां हृदये कृत्वा समाश्वस्य च भारत।
te vayaṃ pravaraṃ nṝṇāṃ sarvair guṇagaṇair yutam. karṇam evābhiṣekṣyāmaḥ saināpatyena bhārata. karṇaṃ senāpatiṃ kṛtvā pramathiṣyāmahe ripūn. eṣa hy atibalaḥ śūraḥ kṛtāstro yuddhadurmadaḥ. vaivasvata ivāsahyaḥ śakto jetuṃ raṇe ripūn. etad ācāryatanayāc chrutvā rājaṃs tavātmajaḥ. duryodhano mahārāja priyaṃ prītamanās tadā. āśāṃ bahumatīṃ cakre karṇaṃ prati sa vai tadā. hate bhīṣme ca droṇe ca karṇo jeṣyati pāṇḍavān. tām āśāṃ hṛdaye kṛtvā samāśvasya ca bhārata.