स पीडयित्वा पाञ्चालान् पाण्डवांश् च तरस्विनः। हत्वा सहस्रशो योधान् अर्जुनेन निपातितः। शिबिराद् धस्तिनपुरं प्राप्य भारत संजयः। प्रविवेश महाप्राज्ञो धृतराष्ट्रनिवेशनम्। शोकेनोपहतः सूतो विह्वलो भृशदुःखितः। चिन्तयन् निधनं घोरं सूतपुत्रस्य पाण्डवैः। अन्तःपुरं प्रविश्यैव संजयो राजसत्तम। अश्रुकण्ठो भृशं त्रस्तो राजानम् उपजग्मिवान्। उपस्थाय च राजानं विनिःश्वस्य च सूतजः। संजयः। नातिहृष्टमना राजन्न् इदं वचनम् अब्रवीत्। संजयो ऽहं महाराज नमस् ते भरतर्षभ। हतो वैकर्तनः कर्णः कृत्वा कर्म सुदुष्करम्। चेदिकाशिकरूशानां मत्स्यानां सोमकैः सह। कृत्वासौ कदनं शेते वातनुन्न इव द्रुमः। गोष्ठमध्ये ऋषभ इव गोव्रजैः परिवारितः। व्यालेन निहतो यद्वत् तथासौ निहतः परैः। निराशान् पाण्डवान् कृत्वा जये राजन् ससात्यकान्। पाञ्चालानां रथांश् चैव विनिहत्य सहस्रशः। हत्वा शूरान् महेष्वासान् विद्राव्य च दिशो दश। हतो वैकर्तनः कर्णः पाण्डवेन किरीटिना। वैरस्य गतम् आनृण्यं दुर्गमस्य दुरात्मभिः। हत्वा कर्णं महाराज विशल्यः पाण्डवो ऽभवत्। शोषणं सागराणां वा पातनं शशिसूर्ययोः। पृथिव्या दारणं यादृक् तादृक् कर्णस्य पातनम्। योधाश् च बहवो राजन् हतास् तत्र जयैषिणः। राजानो राजपुत्राश् च शूराः परिघबाहवः। रथौघाश् च नरौघाश् च हता राजन् सहस्रशः। वारणा निहतास् तत्र वाजिनश् च महाहवे। क्षत्रियाश् च महाराज सेनयोर् उभयोर् हताः। परस्परम् अवेक्ष्यात्र परस्परकृतागसः। किंचिच्छेषान् परान् कृत्वा तीर्त्वा पाण्डववाहिनीम्। पार्थवेलां समासाद्य हतो वैकर्तनो वृषा। जयाशा धार्तराष्ट्राणां वैरस्य च मुखं नृप। तीर्णं तत् पाण्डवै राजन् यत् पुरा नावबुध्यसे। प्रोच्यमानं महाराज बन्धुभिर् हितबुद्धिभिः। तद् इदं समनुप्राप्तं व्यसनं त्वां महाभयम्। पुत्राणां राज्यकामेन त्वया राजन् हितैषिणा। चरितान्य् अहितान्य् एव तेषां ते फलम् आगतम्। हतो दुःशासनो राजन् यथोक्तं पाण्डवेन तु। प्रतिज्ञा भीमसेनेन निस्तीर्णा सा चमूमुखे। पीतं च क्षतजं तस्य धार्तराष्ट्रस्य सयुगे। पाण्डवेन महाराज कृत्वा कर्म सुदुष्करम्।
sa pīḍayitvā pāñcālān pāṇḍavāṃś ca tarasvinaḥ. hatvā sahasraśo yodhān arjunena nipātitaḥ. śibirād dhastinapuraṃ prāpya bhārata saṃjayaḥ. praviveśa mahāprājño dhṛtarāṣṭraniveśanam. śokenopahataḥ sūto vihvalo bhṛśaduḥkhitaḥ. cintayan nidhanaṃ ghoraṃ sūtaputrasya pāṇḍavaiḥ. antaḥpuraṃ praviśyaiva saṃjayo rājasattama. aśrukaṇṭho bhṛśaṃ trasto rājānam upajagmivān. upasthāya ca rājānaṃ viniḥśvasya ca sūtajaḥ. saṃjayaḥ. nātihṛṣṭamanā rājann idaṃ vacanam abravīt. saṃjayo 'haṃ mahārāja namas te bharatarṣabha. hato vaikartanaḥ karṇaḥ kṛtvā karma suduṣkaram. cedikāśikarūśānāṃ matsyānāṃ somakaiḥ saha. kṛtvāsau kadanaṃ śete vātanunna iva drumaḥ. goṣṭhamadhye ṛṣabha iva govrajaiḥ parivāritaḥ. vyālena nihato yadvat tathāsau nihataḥ paraiḥ. nirāśān pāṇḍavān kṛtvā jaye rājan sasātyakān. pāñcālānāṃ rathāṃś caiva vinihatya sahasraśaḥ. hatvā śūrān maheṣvāsān vidrāvya ca diśo daśa. hato vaikartanaḥ karṇaḥ pāṇḍavena kirīṭinā. vairasya gatam ānṛṇyaṃ durgamasya durātmabhiḥ. hatvā karṇaṃ mahārāja viśalyaḥ pāṇḍavo 'bhavat. śoṣaṇaṃ sāgarāṇāṃ vā pātanaṃ śaśisūryayoḥ. pṛthivyā dāraṇaṃ yādṛk tādṛk karṇasya pātanam. yodhāś ca bahavo rājan hatās tatra jayaiṣiṇaḥ. rājāno rājaputrāś ca śūrāḥ parighabāhavaḥ. rathaughāś ca naraughāś ca hatā rājan sahasraśaḥ. vāraṇā nihatās tatra vājinaś ca mahāhave. kṣatriyāś ca mahārāja senayor ubhayor hatāḥ. parasparam avekṣyātra parasparakṛtāgasaḥ. kiṃciccheṣān parān kṛtvā tīrtvā pāṇḍavavāhinīm. pārthavelāṃ samāsādya hato vaikartano vṛṣā. jayāśā dhārtarāṣṭrāṇāṃ vairasya ca mukhaṃ nṛpa. tīrṇaṃ tat pāṇḍavai rājan yat purā nāvabudhyase. procyamānaṃ mahārāja bandhubhir hitabuddhibhiḥ. tad idaṃ samanuprāptaṃ vyasanaṃ tvāṃ mahābhayam. putrāṇāṃ rājyakāmena tvayā rājan hitaiṣiṇā. caritāny ahitāny eva teṣāṃ te phalam āgatam. hato duḥśāsano rājan yathoktaṃ pāṇḍavena tu. pratijñā bhīmasenena nistīrṇā sā camūmukhe. pītaṃ ca kṣatajaṃ tasya dhārtarāṣṭrasya sayuge. pāṇḍavena mahārāja kṛtvā karma suduṣkaram.