तथैव पाण्डवं राजन् विह्वलन्तं मुहुर् मुहुः। अपोवाह रथेनाजौ सारथिः शत्रुतापनम्। संजय उवाच। श्रुतकीर्तिम् अथायान्तं किरन्तं निशिताञ् शरान्। मद्रराजो महाराज वारयाम् आस हृष्टवत्। मद्रराजं समासाद्य श्रुतकीर्तिर् महारथः। विव्याध भल्लैस् त्रिंशत्या कार्तस्वरविभूषितैः। प्रतिविव्याध तं शल्यस् त्रिभिस् तूर्णम् अजिह्मगैः। सारथिं चास्य भल्लेन भृशं विव्याध भारत। स शल्यं शरवर्षेण छादयाम् आस संयुगे। मुमोच निशितान् बाणान् मद्रराजरथं प्रति। ततः शल्यो महाराज श्रुतकीर्तिभुजच्युतान्। चिच्छेद समरे बाणान् बाणैः संनतपर्वभिः। श्रुतकीर्तिस् ततः शल्यं भित्त्वा नवभिर् आयसैः। सारथिं त्रिभिर् आनर्छत् पुनः शल्यं च पञ्चभिः। तस्य शल्यो धनुश् छित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च। विव्याध समरे तूर्णं सप्तभिस् तं शरोत्तमैः। अथान्यद् धनुर् आदाय श्रुतकीर्तिर् महारथः। मद्रेश्वरं चतुःषष्ट्या बाह्वोर् उरसि चार्पयत्। ततस् तु समरे राजंस् तेन विद्धः शिलीमुखैः। प्रतिविव्याध तं चापि नवत्या निशितैः शरैः। तस्य मद्रेश्वरश् चापं पुनश् चिच्छेद मारिष। संछिन्नधन्वा समरे गदां चिक्षेप सत्वरः। पट्टैर् जाम्बूनदैर् बद्धां रूप्यपट्टैश् च भारत। भ्राजमानां यथा नारीं दिव्यवस्त्रविभूषिताम्। ताम् आपतन्तीं सहसा दीप्यमानाशनिप्रभाम्। शरैर् अनेकसाहस्रैर् व्यष्टम्भयत मद्रराट्। विष्टभ्य च गदां वीरः पातयित्वा च भूतले। श्रुतकीर्तिम् अथायत्तो राजन् विव्याध पञ्चभिः। तस्य शक्तिं रणे भूयश् चिक्षेप भुजगोपमाम्। तां द्विधा चाच्छिनच् छल्यो मेदिन्यां सा त्व् अशीर्यत। तस्य शल्यः क्षुरप्रेण यन्तुः कायाच् छिरो ऽहरत्। बालहस्ताद् यथा श्येन आमिषं वै नरोत्तम। स पपात रथोपस्थात् सारथिस् तस्य भारत। ततस् ते प्राद्रवन् संख्ये हयास् तस्य महात्मनः। पलायमानैस् तैर् अश्वैः सो ऽपनीतो रणाजिरात्। श्रुतकीर्तिर् महाराज पश्यतां सर्वयोधिनाम्। ततो मद्रेश्वरो राजा पाण्डवानाम् अनीकिनीम्। व्यगाहत मुदा युक्तो नलिनीं द्विरदो यथा। लोलयाम् आस स बलं सिंहः पशुगणान् इव। शल्यस् तत्र महारङ्गे पाण्डवानां महात्मनाम्। निहत्य पाण्डुपाञ्चालान् पृतनासु व्यवस्थितः। अशोभत रणे शल्यो विधूमो ऽग्निर् इव ज्वलन्। सेनाकक्षं महद् दग्ध्वा कक्षम् अग्निर् इवोत्थितः। स्थितो रराज समरे पुरं दग्ध्वेव शंकरः।
tathaiva pāṇḍavaṃ rājan vihvalantaṃ muhur muhuḥ. apovāha rathenājau sārathiḥ śatrutāpanam. saṃjaya uvāca. śrutakīrtim athāyāntaṃ kirantaṃ niśitāñ śarān. madrarājo mahārāja vārayām āsa hṛṣṭavat. madrarājaṃ samāsādya śrutakīrtir mahārathaḥ. vivyādha bhallais triṃśatyā kārtasvaravibhūṣitaiḥ. prativivyādha taṃ śalyas tribhis tūrṇam ajihmagaiḥ. sārathiṃ cāsya bhallena bhṛśaṃ vivyādha bhārata. sa śalyaṃ śaravarṣeṇa chādayām āsa saṃyuge. mumoca niśitān bāṇān madrarājarathaṃ prati. tataḥ śalyo mahārāja śrutakīrtibhujacyutān. ciccheda samare bāṇān bāṇaiḥ saṃnataparvabhiḥ. śrutakīrtis tataḥ śalyaṃ bhittvā navabhir āyasaiḥ. sārathiṃ tribhir ānarchat punaḥ śalyaṃ ca pañcabhiḥ. tasya śalyo dhanuś chittvā hastāvāpaṃ nikṛtya ca. vivyādha samare tūrṇaṃ saptabhis taṃ śarottamaiḥ. athānyad dhanur ādāya śrutakīrtir mahārathaḥ. madreśvaraṃ catuḥṣaṣṭyā bāhvor urasi cārpayat. tatas tu samare rājaṃs tena viddhaḥ śilīmukhaiḥ. prativivyādha taṃ cāpi navatyā niśitaiḥ śaraiḥ. tasya madreśvaraś cāpaṃ punaś ciccheda māriṣa. saṃchinnadhanvā samare gadāṃ cikṣepa satvaraḥ. paṭṭair jāmbūnadair baddhāṃ rūpyapaṭṭaiś ca bhārata. bhrājamānāṃ yathā nārīṃ divyavastravibhūṣitām. tām āpatantīṃ sahasā dīpyamānāśaniprabhām. śarair anekasāhasrair vyaṣṭambhayata madrarāṭ. viṣṭabhya ca gadāṃ vīraḥ pātayitvā ca bhūtale. śrutakīrtim athāyatto rājan vivyādha pañcabhiḥ. tasya śaktiṃ raṇe bhūyaś cikṣepa bhujagopamām. tāṃ dvidhā cācchinac chalyo medinyāṃ sā tv aśīryata. tasya śalyaḥ kṣurapreṇa yantuḥ kāyāc chiro 'harat. bālahastād yathā śyena āmiṣaṃ vai narottama. sa papāta rathopasthāt sārathis tasya bhārata. tatas te prādravan saṃkhye hayās tasya mahātmanaḥ. palāyamānais tair aśvaiḥ so 'panīto raṇājirāt. śrutakīrtir mahārāja paśyatāṃ sarvayodhinām. tato madreśvaro rājā pāṇḍavānām anīkinīm. vyagāhata mudā yukto nalinīṃ dvirado yathā. lolayām āsa sa balaṃ siṃhaḥ paśugaṇān iva. śalyas tatra mahāraṅge pāṇḍavānāṃ mahātmanām. nihatya pāṇḍupāñcālān pṛtanāsu vyavasthitaḥ. aśobhata raṇe śalyo vidhūmo 'gnir iva jvalan. senākakṣaṃ mahad dagdhvā kakṣam agnir ivotthitaḥ. sthito rarāja samare puraṃ dagdhveva śaṃkaraḥ.