नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम्। देवीं सरस्वतीं चैव ततो जयम् उदीरयेत्। जनमेजय उवाच। एवं निर्वर्त्य चोद्वाहं संगतः सह बन्धुभिः। काः कथाश् च चकारासौ वैशंपायन कीर्तय। महाभारतयष्टिर् वः सुपर्वव्यासवंशजा। स्खलताम् अवलम्बाय जायतां भववर्त्मनि। वृत्ते विवाहे हृष्टात्मा यद् उवाच युधिष्ठिरः। तत् सर्वं कथयस्वेह कृतवन्तो यद् उत्तरम्। अभ्रश्यामः पिङ्गजटाबद्धकलापः। प्रांशुर् दण्डी कृष्णमृगत्वक्परिधानः। साक्षाल् लोकान् पावयमानः कविमुख्यः। पाराशर्यः पर्वसु रूपं विवृणोतु। ॐ व्यासं वसिष्ठनप्तारं शक्तेः पौत्रम् अकल्मषम्। पराशरात्मजं वन्दे शुकतातं तपोनिधिम्। व्यासाय विष्णुरूपाय व्यासरूपाय विष्णवे। नमो वै ब्रह्मनिधये वासिष्ठाय नमो नमः।
nārāyaṇaṃ namaskṛtya naraṃ caiva narottamam. devīṃ sarasvatīṃ caiva tato jayam udīrayet. janamejaya uvāca. evaṃ nirvartya codvāhaṃ saṃgataḥ saha bandhubhiḥ. kāḥ kathāś ca cakārāsau vaiśaṃpāyana kīrtaya. mahābhāratayaṣṭir vaḥ suparvavyāsavaṃśajā. skhalatām avalambāya jāyatāṃ bhavavartmani. vṛtte vivāhe hṛṣṭātmā yad uvāca yudhiṣṭhiraḥ. tat sarvaṃ kathayasveha kṛtavanto yad uttaram. abhraśyāmaḥ piṅgajaṭābaddhakalāpaḥ. prāṃśur daṇḍī kṛṣṇamṛgatvakparidhānaḥ. sākṣāl lokān pāvayamānaḥ kavimukhyaḥ. pārāśaryaḥ parvasu rūpaṃ vivṛṇotu. oṃ vyāsaṃ vasiṣṭhanaptāraṃ śakteḥ pautram akalmaṣam. parāśarātmajaṃ vande śukatātaṃ taponidhim. vyāsāya viṣṇurūpāya vyāsarūpāya viṣṇave. namo vai brahmanidhaye vāsiṣṭhāya namo namaḥ.