युधिष्ठिर उवाच। किं त्वं नकुल कुर्वाणस् तत्र तात चरिष्यसि। कर्म तत्त्वं समाचक्ष्व राष्ट्रे तस्य महीपतेः। त्वत्समो रूपसंपन्नो न पश्यामि महीतले। ईदृशीम् आपदं प्राप्य कथं तत्र निवत्स्यसि। अदुःखार्हश् च बालश् च लालितश् चापि नित्यशः। सो ऽयम् आर्तश् च शान्तश् च किं नु रोचयिता त्व् इह। स त्वं मृदुश् च शूरश् च किं नु ते रोचते त्व् इह। सुकुमारश् च शूरश् च दर्शनीयः सुखोचितः।
yudhiṣṭhira uvāca. kiṃ tvaṃ nakula kurvāṇas tatra tāta cariṣyasi. karma tattvaṃ samācakṣva rāṣṭre tasya mahīpateḥ. tvatsamo rūpasaṃpanno na paśyāmi mahītale. īdṛśīm āpadaṃ prāpya kathaṃ tatra nivatsyasi. aduḥkhārhaś ca bālaś ca lālitaś cāpi nityaśaḥ. so 'yam ārtaś ca śāntaś ca kiṃ nu rocayitā tv iha. sa tvaṃ mṛduś ca śūraś ca kiṃ nu te rocate tv iha. sukumāraś ca śūraś ca darśanīyaḥ sukhocitaḥ.