दिष्ट्या त्वं पार्थ कुशली मत्तमातङ्गगामिनम्। राजन् राज्यं प्रदाय त्वम् अनुजानां मया सह। वनं व्रज परित्यज्य कष्टां राज्यस्पृहां विभो। एवंविधं फलं कष्टं राज्यस्य कटुकोदयम्। यत्र ज्ञातिवधं कृत्वा राज्येन सुखम् ईप्स्यते। यदर्थम् इष्यते राज्यं भोगाश् चार्था धनानि च। द्रौणिरूपेण दैवेन हताः पशुवद् एव ते। नूनं वज्रेण घटितं हृदयं तव पार्थिव। तथा हि मन्दभाग्याया मम दुःखानि सर्वदा। पश्यन्त्या लोकनाथेभ्यो भर्तृभ्यः सुरसंमिते। स्मृत्वा तेषां सुखं चाद्य यौवनं च नराधिप। चेष्टाश् च विविधास् तेषां वयःकालानुरूपिकाः। कथं शक्ष्यसि राजेन्द्र मुहूर्तम् अपि जीवितुम्। भ्रातरो मम राजेन्द्र भृत्या इव वशे तव। तान् अपश्यन् कथं राजन् भविष्यसि विचिन्त्य वै। कथम् आस्थाय काले त्वं रतिं प्राप्स्यसि पार्थिव। पुत्रपौत्रैर् विहीनो हि श्यालैर् बन्धुभिर् एव च। बान्धवैः कृतकृत्यैश् च सुहृद्भिर् ज्ञातिभिस् तथा। अथ वा राज्यलब्धस्थो भोगेच्छः कृपणो ऽसि चेत्। कामं ते ऽस्तु यथाजोषम् अहं त्यक्ष्यामि जीवितम्। चितां कुरुत मे क्षिप्रं प्रवेक्ष्यामि हुताशनम्। न करिष्यथ मे जातु वचनं ह्य् एतद् एव हि। विषेण रज्ज्वा पातेन परित्यक्ष्यामि जीवितम्। तस्य पापकृतो द्रौणेर् जीवतो जीवितं न मे। निमेषम् अपि च स्थातुं कथं युक्तं नरेश्वर। इहैव प्रायम् आसिष्ये दर्भान् संस्तर वा शुभे। वज्रपातोपमं दुःखं साहं शक्ष्ये कथं त्व् अहम्। हा हेति परिदेवन्त्याः स्मृत्वा पुत्रांस् तथागतान्। मरणं सर्वथा श्रेष्ठं न तु मे जीवितं क्षमम्। येन मे निशि सुप्तस्य भ्रातृवर्गस्य पार्थिव। जीवितं दू[हृ]तम् एवेह पशूनाम् इव तस्य तु। जीवतो जीवितुं नाहं धारयिष्ये मुहूर्तकम्। एषा त्यजाम्य् अहं प्राय आस्थायेदं तवाग्रतः। अवाप्य पृथिवीं कृत्स्नां सौभद्रं न स्मरिष्यसि।
diṣṭyā tvaṃ pārtha kuśalī mattamātaṅgagāminam. rājan rājyaṃ pradāya tvam anujānāṃ mayā saha. vanaṃ vraja parityajya kaṣṭāṃ rājyaspṛhāṃ vibho. evaṃvidhaṃ phalaṃ kaṣṭaṃ rājyasya kaṭukodayam. yatra jñātivadhaṃ kṛtvā rājyena sukham īpsyate. yadartham iṣyate rājyaṃ bhogāś cārthā dhanāni ca. drauṇirūpeṇa daivena hatāḥ paśuvad eva te. nūnaṃ vajreṇa ghaṭitaṃ hṛdayaṃ tava pārthiva. tathā hi mandabhāgyāyā mama duḥkhāni sarvadā. paśyantyā lokanāthebhyo bhartṛbhyaḥ surasaṃmite. smṛtvā teṣāṃ sukhaṃ cādya yauvanaṃ ca narādhipa. ceṣṭāś ca vividhās teṣāṃ vayaḥkālānurūpikāḥ. kathaṃ śakṣyasi rājendra muhūrtam api jīvitum. bhrātaro mama rājendra bhṛtyā iva vaśe tava. tān apaśyan kathaṃ rājan bhaviṣyasi vicintya vai. katham āsthāya kāle tvaṃ ratiṃ prāpsyasi pārthiva. putrapautrair vihīno hi śyālair bandhubhir eva ca. bāndhavaiḥ kṛtakṛtyaiś ca suhṛdbhir jñātibhis tathā. atha vā rājyalabdhastho bhogecchaḥ kṛpaṇo 'si cet. kāmaṃ te 'stu yathājoṣam ahaṃ tyakṣyāmi jīvitam. citāṃ kuruta me kṣipraṃ pravekṣyāmi hutāśanam. na kariṣyatha me jātu vacanaṃ hy etad eva hi. viṣeṇa rajjvā pātena parityakṣyāmi jīvitam. tasya pāpakṛto drauṇer jīvato jīvitaṃ na me. nimeṣam api ca sthātuṃ kathaṃ yuktaṃ nareśvara. ihaiva prāyam āsiṣye darbhān saṃstara vā śubhe. vajrapātopamaṃ duḥkhaṃ sāhaṃ śakṣye kathaṃ tv aham. hā heti paridevantyāḥ smṛtvā putrāṃs tathāgatān. maraṇaṃ sarvathā śreṣṭhaṃ na tu me jīvitaṃ kṣamam. yena me niśi suptasya bhrātṛvargasya pārthiva. jīvitaṃ dū[hṛ]tam eveha paśūnām iva tasya tu. jīvato jīvituṃ nāhaṃ dhārayiṣye muhūrtakam. eṣā tyajāmy ahaṃ prāya āsthāyedaṃ tavāgrataḥ. avāpya pṛthivīṃ kṛtsnāṃ saubhadraṃ na smariṣyasi.