महाभारत 8.54 (श्लोक 1) - Project अर्थ (Artha)

महाभारत

←कर्ण पर्व→

←अध्याय 54→

[mh-8-54] • 29 श्लोकाः

संजय उवाच। अथ त्व् इदानीं तुमुले विमर्दे; द्विषद्भिर् एको बहुभिः समावृतः। महाभये सारथिम् इत्य् उवाच; भीमश् चमूं वारयन् धार्तराष्ट्रीम्। त्वं सारथे याहि जवेन वाहैर्; नयाम्य् एतान् धार्तराष्ट्रान् यमाय।

saṃjaya uvāca. atha tv idānīṃ tumule vimarde; dviṣadbhir eko bahubhiḥ samāvṛtaḥ. mahābhaye sārathim ity uvāca; bhīmaś camūṃ vārayan dhārtarāṣṭrīm. tvaṃ sārathe yāhi javena vāhair; nayāmy etān dhārtarāṣṭrān yamāya.

संचोदितो भीमसेनेन चैवं; स सारथिः पुत्रबलं त्वदीयम्। प्रायात् ततः सारथिर् उग्रवेगो; यतो भीमस् तद् बलं गन्तुम् ऐच्छत्।

saṃcodito bhīmasenena caivaṃ; sa sārathiḥ putrabalaṃ tvadīyam. prāyāt tataḥ sārathir ugravego; yato bhīmas tad balaṃ gantum aicchat.

ततो ऽपरे नागरथाश्वपत्तिभिः; प्रत्युद्ययुः कुरवस् तं समन्तात्। भीमस्य वाहाग्र्यम् उदारवेगं; समन्ततो बाणगणैर् निजघ्नुः।

tato 'pare nāgarathāśvapattibhiḥ; pratyudyayuḥ kuravas taṃ samantāt. bhīmasya vāhāgryam udāravegaṃ; samantato bāṇagaṇair nijaghnuḥ.

ततः शरान् आपततो महात्मा; चिच्छेद बाणैस् तपनीयपुङ्खैः। ते वै निपेतुस् तपनीयपुङ्खा; द्विधा त्रिधा भीमशरैर् निकृत्ताः।

tataḥ śarān āpatato mahātmā; ciccheda bāṇais tapanīyapuṅkhaiḥ. te vai nipetus tapanīyapuṅkhā; dvidhā tridhā bhīmaśarair nikṛttāḥ.

ततो राजन् नागरथाश्वयूनां; भीमाहतानां तव राजमध्ये। घोरो निनादः प्रबभौ नरेन्द्र; वज्राहतानाम् इव पर्वतानाम्।

tato rājan nāgarathāśvayūnāṃ; bhīmāhatānāṃ tava rājamadhye. ghoro ninādaḥ prababhau narendra; vajrāhatānām iva parvatānām.

ते वध्यमानाश् च नरेन्द्रमुख्या; निर्भिन्ना वै भीमसेनप्रवेकैः। भीमं समन्तात् समरे ऽध्यरोहन्; वृक्षं शकुन्ता इव पुष्पहेतोः।

te vadhyamānāś ca narendramukhyā; nirbhinnā vai bhīmasenapravekaiḥ. bhīmaṃ samantāt samare 'dhyarohan; vṛkṣaṃ śakuntā iva puṣpahetoḥ.

ततो ऽभिपातं तव सैन्यमध्ये; प्रादुश्चक्रे वेगम् इवात्तवेगः। यथान्तकाले क्षपयन् दिधक्षुर्; भूतान्तकृत्काल इवात्तदण्डः।

tato 'bhipātaṃ tava sainyamadhye; prāduścakre vegam ivāttavegaḥ. yathāntakāle kṣapayan didhakṣur; bhūtāntakṛtkāla ivāttadaṇḍaḥ.

तस्यातिवेगस्य रणे ऽतिवेगं; नाशक्नुवन् धारयितुं त्वदीयाः। व्यात्ताननस्यापततो यथैव; कालस्य काले हरतः प्रजा वै।

tasyātivegasya raṇe 'tivegaṃ; nāśaknuvan dhārayituṃ tvadīyāḥ. vyāttānanasyāpatato yathaiva; kālasya kāle harataḥ prajā vai.

ततो बलं भारत भारतानां; प्रदह्यमानं समरे महात्मन्। भीतं दिशो ऽकीर्यत भीमनुन्नं; महानिलेनाभ्रगणो यथैव। तद् विप्रकीर्णं त्व् अथ भारतं बलं। पुनश् च भीमं परिवारयद् रणे।

tato balaṃ bhārata bhāratānāṃ; pradahyamānaṃ samare mahātman. bhītaṃ diśo 'kīryata bhīmanunnaṃ; mahānilenābhragaṇo yathaiva. tad viprakīrṇaṃ tv atha bhārataṃ balaṃ. punaś ca bhīmaṃ parivārayad raṇe.

ततो धीमान् सारथिम् अब्रवीद् बली; स भीमसेनः पुनर् एव हृष्टः। त्वर त्वर ह्य् अद्य विशोक शीघ्रम्। एतान् ध्वजाग्रांश् च रथांश् च पश्य। सूताभिजानीहि परान् स्वकान् वा; रथान् ध्वजांश् चापततः समेतान्। युध्यन्न् अहं नाभिजानामि किं चिन्; मा सैन्यं स्वं छादयिष्ये पृषत्कैः।

tato dhīmān sārathim abravīd balī; sa bhīmasenaḥ punar eva hṛṣṭaḥ. tvara tvara hy adya viśoka śīghram. etān dhvajāgrāṃś ca rathāṃś ca paśya. sūtābhijānīhi parān svakān vā; rathān dhvajāṃś cāpatataḥ sametān. yudhyann ahaṃ nābhijānāmi kiṃ cin; mā sainyaṃ svaṃ chādayiṣye pṛṣatkaiḥ.

अरीन् विशोकाभिनिरीक्ष्य सर्वतो; मनस् तु चिन्ता प्रदुनोति मे भृशम्। राजातुरो नागमद् यत् किरीटी; बहूनि दुःखान्य् अभिजातो ऽस्मि सूत।

arīn viśokābhinirīkṣya sarvato; manas tu cintā pradunoti me bhṛśam. rājāturo nāgamad yat kirīṭī; bahūni duḥkhāny abhijāto 'smi sūta.

एतद् दुःखं सारथे धर्मराजो; यन् मां हित्वा यातवाञ् शत्रुमध्ये। नैनं जीवन् नापि जानाम्य् अजीवन्; बीभत्सुं वा तन् ममाद्यातिदुःखम्।

etad duḥkhaṃ sārathe dharmarājo; yan māṃ hitvā yātavāñ śatrumadhye. nainaṃ jīvan nāpi jānāmy ajīvan; bībhatsuṃ vā tan mamādyātiduḥkham.

सो ऽहं द्विषत्सैन्यम् उदग्रकल्पं; विनाशयिष्ये परमप्रतीतः। एतान् निहत्याजिमध्ये समेतान्; प्रीतो भविष्यामि सह त्वयाद्य।

so 'haṃ dviṣatsainyam udagrakalpaṃ; vināśayiṣye paramapratītaḥ. etān nihatyājimadhye sametān; prīto bhaviṣyāmi saha tvayādya.

सर्वांस् तूणीरान् मार्गणान् वान्ववेक्ष्य; किं शिष्टं स्यात् सायकानां रथे मे। कियन्तो मे इषवः सद्य एव। अवेक्षस्व मे इषुधी विशोक। कियन्तो वा इषवो मे ऽवशिष्टाः। का वा जातिः किं प्रमाणं च तेषां; ज्ञात्वा व्यक्तं तन् ममाचक्ष्व सूत। कति वा सहस्राणि कति वा शतानि। विशोक उवाच। ह्य् आचक्ष्व मे सारथे क्षिप्रम् एव। सर्वं विदित्वैवम् अहं वदामि। तवार्थसिद्धिप्रदम् अद्य वीर। कैकेयकाम्भोजसुराष्ट्रबाह्लिका। म्लेच्छाश् च सुह्माः परतङ्कणाश् च। मद्राश् च वङ्गा मगधाः कुणिन्दा। आनर्तकावर्तकाः पार्वतीयाः। सर्वे गृहीतप्रवरायुधास् त्वां। संवेष्ट्य संवेष्ट्य ततो विनेदुः। रथे तवास्मिन् निशिताः सुपीतास्। ततो भल्ला द्वादश वै सहस्राः।

sarvāṃs tūṇīrān mārgaṇān vānvavekṣya; kiṃ śiṣṭaṃ syāt sāyakānāṃ rathe me. kiyanto me iṣavaḥ sadya eva. avekṣasva me iṣudhī viśoka. kiyanto vā iṣavo me 'vaśiṣṭāḥ. kā vā jātiḥ kiṃ pramāṇaṃ ca teṣāṃ; jñātvā vyaktaṃ tan mamācakṣva sūta. kati vā sahasrāṇi kati vā śatāni. viśoka uvāca. hy ācakṣva me sārathe kṣipram eva. sarvaṃ viditvaivam ahaṃ vadāmi. tavārthasiddhipradam adya vīra. kaikeyakāmbhojasurāṣṭrabāhlikā. mlecchāś ca suhmāḥ parataṅkaṇāś ca. madrāś ca vaṅgā magadhāḥ kuṇindā. ānartakāvartakāḥ pārvatīyāḥ. sarve gṛhītapravarāyudhās tvāṃ. saṃveṣṭya saṃveṣṭya tato vineduḥ. rathe tavāsmin niśitāḥ supītās. tato bhallā dvādaśa vai sahasrāḥ.

विशोक उवाच। षण्मार्गणानाम् अयुतानि वीर; क्षुराश् च भल्लाश् च तथायुताख्याः। नाराचानां द्वे सहस्रे तु वीर; त्रीण्य् एव च प्रदराणां च पार्थ। वत्सदन्तानां दश कर्णिनां च। अर्धचन्द्रा द्वादश षट्शतं च। विपाठानां प्रवराणां च सप्त। शिलीमुखानां दश च त्रिंशतं च। अयोमुखानां क्षुद्रकाणां च त्रिंशत्।

viśoka uvāca. ṣaṇmārgaṇānām ayutāni vīra; kṣurāś ca bhallāś ca tathāyutākhyāḥ. nārācānāṃ dve sahasre tu vīra; trīṇy eva ca pradarāṇāṃ ca pārtha. vatsadantānāṃ daśa karṇināṃ ca. ardhacandrā dvādaśa ṣaṭśataṃ ca. vipāṭhānāṃ pravarāṇāṃ ca sapta. śilīmukhānāṃ daśa ca triṃśataṃ ca. ayomukhānāṃ kṣudrakāṇāṃ ca triṃśat.

अस्त्य् आयुधं पाण्डवेयावशिष्टं; न यद् वहेच् छकटं षड्गवीयम्। अस्त्रायुतं पाण्डव ते ऽवशिष्टम्। एतद् वहेच् छकटं षड्गवं यत्। प्रासाश् च मुद्गराः शक्तयस् तोमराश् च। मा भैषीस् त्वं संक्षयाद् आयुधानाम्। एतद् विद्वन् मुञ्च सहस्रशो ऽपि; गदासिबाहुद्रविणं च ते ऽस्ति। शत्रूञ् जयस्वाशुसहस्रवीर।

asty āyudhaṃ pāṇḍaveyāvaśiṣṭaṃ; na yad vahec chakaṭaṃ ṣaḍgavīyam. astrāyutaṃ pāṇḍava te 'vaśiṣṭam. etad vahec chakaṭaṃ ṣaḍgavaṃ yat. prāsāś ca mudgarāḥ śaktayas tomarāś ca. mā bhaiṣīs tvaṃ saṃkṣayād āyudhānām. etad vidvan muñca sahasraśo 'pi; gadāsibāhudraviṇaṃ ca te 'sti. śatrūñ jayasvāśusahasravīra.

भीम उवाच। अद्यैव नूनं कथयन्तु सिद्धां। मम प्रतिज्ञां सर्वलोके विशोक। न मोक्ष्यते वा समरे भीमसेन। एकः शत्रून् समरे वाप्य् अजैषीत्। आशंसितानाम् इदम् एकम् अस्तु। तन् मे देवाः सकलं साधयन्तु। सूताद्येमं पश्य भीमप्रमुक्तैः; संभिन्दद्भिः पार्थिवान् आशुवेगैः। उग्रैर् बाणैर् आहवं घोररूपं; नष्टादित्यं मृत्युलोकेन तुल्यम्।

bhīma uvāca. adyaiva nūnaṃ kathayantu siddhāṃ. mama pratijñāṃ sarvaloke viśoka. na mokṣyate vā samare bhīmasena. ekaḥ śatrūn samare vāpy ajaiṣīt. āśaṃsitānām idam ekam astu. tan me devāḥ sakalaṃ sādhayantu. sūtādyemaṃ paśya bhīmapramuktaiḥ; saṃbhindadbhiḥ pārthivān āśuvegaiḥ. ugrair bāṇair āhavaṃ ghorarūpaṃ; naṣṭādityaṃ mṛtyulokena tulyam.

अद्यैव तद् विदितं पार्थिवानां; भविष्यति आकुमारं च सूत। निमग्नो वा समरे भीमसेन; एकः कुरून् वा समरे विजेता।

adyaiva tad viditaṃ pārthivānāṃ; bhaviṣyati ākumāraṃ ca sūta. nimagno vā samare bhīmasena; ekaḥ kurūn vā samare vijetā.

सर्वे संख्ये कुरवो निष्पतन्तु; मां वा लोकाः कीर्तयन्त्व् आकुमारम्। सर्वान् एकस् तान् अहं पातयिष्ये; ते वा सर्वे भीमसेनं तुदन्तु।

sarve saṃkhye kuravo niṣpatantu; māṃ vā lokāḥ kīrtayantv ākumāram. sarvān ekas tān ahaṃ pātayiṣye; te vā sarve bhīmasenaṃ tudantu.

आशास्तारः कर्म चाप्य् उत्तमं वा; तन् मे देवाः केवलं साधयन्तु। आयात्व् इहाद्यार्जुनः शत्रुघाती; शक्रस् तूर्णं यज्ञ इवोपहूतः। आयातीह केशवसारथी रथ। इन्द्रो यज्ञे सहसैवोपहूतः। पश्यस्व पश्यस्व विशोक मे बलं। बलं परेषाम् अभितश् च भिन्नम्। नानास्वरान् पश्य विमुच्य सर्वे। तथा द्रवन्ते बलिनो धार्तराष्ट्राः।

āśāstāraḥ karma cāpy uttamaṃ vā; tan me devāḥ kevalaṃ sādhayantu. āyātv ihādyārjunaḥ śatrughātī; śakras tūrṇaṃ yajña ivopahūtaḥ. āyātīha keśavasārathī ratha. indro yajñe sahasaivopahūtaḥ. paśyasva paśyasva viśoka me balaṃ. balaṃ pareṣām abhitaś ca bhinnam. nānāsvarān paśya vimucya sarve. tathā dravante balino dhārtarāṣṭrāḥ.

ईक्षस्वैतां भारतीं दीर्यमाणाम्; एते कस्माद् विद्रवन्ते नरेन्द्राः। व्यक्तं धीमान् सव्यसाची नराग्र्यः; सैन्यं ह्य् एतच् छादयत्य् आशु बाणैः। धनंजयो नूनम् आयाति सूत। तस्माद् एषा दीर्यते भारती चमूः।

īkṣasvaitāṃ bhāratīṃ dīryamāṇām; ete kasmād vidravante narendrāḥ. vyaktaṃ dhīmān savyasācī narāgryaḥ; sainyaṃ hy etac chādayaty āśu bāṇaiḥ. dhanaṃjayo nūnam āyāti sūta. tasmād eṣā dīryate bhāratī camūḥ.

पश्य ध्वजांश् च द्रवतो विशोक; नागान् हयान् पत्तिसंघांश् च संख्ये। रथान् विशीर्णाञ् शरशक्तिताडितान्; पश्यस्वैतान् रथिनश् चैव सूत।

paśya dhvajāṃś ca dravato viśoka; nāgān hayān pattisaṃghāṃś ca saṃkhye. rathān viśīrṇāñ śaraśaktitāḍitān; paśyasvaitān rathinaś caiva sūta.

आपूर्यते कौरवी चाप्य् अभीक्ष्णं; सेना ह्य् असौ सुभृशं हन्यमाना। धनंजयस्याशनितुल्यवेगैर्; ग्रस्ता शरैर् बर्हिसुवर्णवाजैः।

āpūryate kauravī cāpy abhīkṣṇaṃ; senā hy asau subhṛśaṃ hanyamānā. dhanaṃjayasyāśanitulyavegair; grastā śarair barhisuvarṇavājaiḥ.

एते द्रवन्ति स्म रथाश्वनागाः; पदातिसंघान् अवमर्दयन्तः। संमुह्यमानाः कौरवाः सर्व एव; द्रवन्ति नागा इव दावभीताः। हाहाकृताश् चैव रणे विशोक; मुञ्चन्ति नादान् विपुलान् गजेन्द्राः।

ete dravanti sma rathāśvanāgāḥ; padātisaṃghān avamardayantaḥ. saṃmuhyamānāḥ kauravāḥ sarva eva; dravanti nāgā iva dāvabhītāḥ. hāhākṛtāś caiva raṇe viśoka; muñcanti nādān vipulān gajendrāḥ.

विशोक उवाच। किं भीम नैनं त्वम् इहाशृणोषि। विस्फारितं गाण्डिवस्यातिघोरम्। क्रुद्धेन पार्थेन विकृष्यतो ऽद्य। कच्चिन् नेमौ तव कर्णौ विनष्टौ। सर्वे कामाः पाण्डव ते समृद्धाः; कपिध्वजो दृश्यते हस्तिसैन्ये। नीलाद् धनाद् विद्युतम् उच्चरन्तीं; तथापश्यं विस्फुरद् वै धनुस् तत्। दोधूयमानस्य धनंजयेन।

viśoka uvāca. kiṃ bhīma nainaṃ tvam ihāśṛṇoṣi. visphāritaṃ gāṇḍivasyātighoram. kruddhena pārthena vikṛṣyato 'dya. kaccin nemau tava karṇau vinaṣṭau. sarve kāmāḥ pāṇḍava te samṛddhāḥ; kapidhvajo dṛśyate hastisainye. nīlād dhanād vidyutam uccarantīṃ; tathāpaśyaṃ visphurad vai dhanus tat. dodhūyamānasya dhanaṃjayena.

कपिर् ह्य् असौ वीक्ष्यते सर्वतो वै; ध्वजाग्रम् आरुह्य धनंजयस्य। वित्रासयन् द्विपसंघान् विमर्दे। बिभेम्य् अस्माद् आत्मनैवाभिवीक्ष्य। विभ्राजते चातिमात्रं किरीटं। विचित्रम् एतच् च धनंजयस्य। दिवाकराभो मणिर् एष दिव्यो; विभ्राजते चैव किरीटसंस्थः।

kapir hy asau vīkṣyate sarvato vai; dhvajāgram āruhya dhanaṃjayasya. vitrāsayan dvipasaṃghān vimarde. bibhemy asmād ātmanaivābhivīkṣya. vibhrājate cātimātraṃ kirīṭaṃ. vicitram etac ca dhanaṃjayasya. divākarābho maṇir eṣa divyo; vibhrājate caiva kirīṭasaṃsthaḥ.

पार्श्वे भीमं पाण्डुराभ्रप्रकाशं; पश्येमं त्वं देवदत्तं सुघोषम्। महाबलं भीम विराजमानं। पश्यस्व संख्ये द्विषतां निहन्तुः। पार्श्वे स्थितं पार्थ धनंजयस्य। दिव्यं शङ्खं पाञ्चजन्यं च पश्य। अभीशुहस्तस्य जनार्दनस्य; विगाहमानस्य चमूं परेषाम्।

pārśve bhīmaṃ pāṇḍurābhraprakāśaṃ; paśyemaṃ tvaṃ devadattaṃ sughoṣam. mahābalaṃ bhīma virājamānaṃ. paśyasva saṃkhye dviṣatāṃ nihantuḥ. pārśve sthitaṃ pārtha dhanaṃjayasya. divyaṃ śaṅkhaṃ pāñcajanyaṃ ca paśya. abhīśuhastasya janārdanasya; vigāhamānasya camūṃ pareṣām.

रविप्रभं वज्रनाभं क्षुरान्तं; पार्श्वे स्थितं पश्य जनार्दनस्य। चक्रं च पश्य ज्वलनप्रकाशं। पार्श्वे स्थितं पार्थ धनंजयस्य। चक्रं यशो वर्धयत् केशवस्य; सदार्चितं यदुभिः पश्य वीर। तथैव कृष्णस्य च पाञ्चजन्यं। महार्हम् एतद् विजमाजवर्णम् (?)। कौन्तेय पश्योरसि कौस्तुभं च। जाज्वल्यमानां विजयस्रजं च। कृष्णस्येमां पश्य च भीमसेन। सविद्युतश् चैव घनस्य शब्दं। विष्फार्यतो धनुषो गाण्डिवस्य। धनंजयेनाभिपन्नस्य काले। शब्दो घोरः श्रूयते तस्य नास्मिन्। कच्चिच् छ्रोताहो बधिरो ऽसि पार्थ। महाद्विपानां सरलद्रुमोपमाः। करा निकृत्ताः प्रपतन्त्य् अमी क्षुरैः। किरीटिना तेन पुनः ससादिनः। शरैर् निकृत्ताः कुलिशैर् इवाद्रयः। तथैव कृष्णस्य च पाञ्चजन्यं। महार्हम् एतद् द्विजराजवर्णम्। कौन्तेय पश्योरसि कौस्तुभं च। जाज्वल्यमानं विजयां स्रजं च। ध्रुवं रथाग्र्यः समुपैति पार्थो। विद्रावयन् सैन्यम् इदं परेषाम्। सिताभ्रवर्णैर् असितप्रयुक्तैः। हयैर् महार्है रथिनां वरिष्ठः। रथान् हयान् पत्तिगणांश् च सायकैर्। विदारितान् पश्य पतन्त्य् अमी यथा। तवानुजेनामरराजतेजसा। महावनानीव सुपर्णवायुना। चतुःशतान् पश्य रथान् इमान् हतान्। सवाजिसूतान् समरे किरीटिना। महेषुभिः सप्त शतानि दन्तिनां। पदातिसादींश् च रथान् अनेकशः। अयं समभ्येति तवान्तिकं बली। निघ्नन् कुरूंश् चित्र इव ग्रहो ऽर्जुनः। समृद्धकामो ऽसि हतास् तवाहिता। बलं तवायुश् च चिराय वर्धताम्।

raviprabhaṃ vajranābhaṃ kṣurāntaṃ; pārśve sthitaṃ paśya janārdanasya. cakraṃ ca paśya jvalanaprakāśaṃ. pārśve sthitaṃ pārtha dhanaṃjayasya. cakraṃ yaśo vardhayat keśavasya; sadārcitaṃ yadubhiḥ paśya vīra. tathaiva kṛṣṇasya ca pāñcajanyaṃ. mahārham etad vijamājavarṇam (?). kaunteya paśyorasi kaustubhaṃ ca. jājvalyamānāṃ vijayasrajaṃ ca. kṛṣṇasyemāṃ paśya ca bhīmasena. savidyutaś caiva ghanasya śabdaṃ. viṣphāryato dhanuṣo gāṇḍivasya. dhanaṃjayenābhipannasya kāle. śabdo ghoraḥ śrūyate tasya nāsmin. kaccic chrotāho badhiro 'si pārtha. mahādvipānāṃ saraladrumopamāḥ. karā nikṛttāḥ prapatanty amī kṣuraiḥ. kirīṭinā tena punaḥ sasādinaḥ. śarair nikṛttāḥ kuliśair ivādrayaḥ. tathaiva kṛṣṇasya ca pāñcajanyaṃ. mahārham etad dvijarājavarṇam. kaunteya paśyorasi kaustubhaṃ ca. jājvalyamānaṃ vijayāṃ srajaṃ ca. dhruvaṃ rathāgryaḥ samupaiti pārtho. vidrāvayan sainyam idaṃ pareṣām. sitābhravarṇair asitaprayuktaiḥ. hayair mahārhai rathināṃ variṣṭhaḥ. rathān hayān pattigaṇāṃś ca sāyakair. vidāritān paśya patanty amī yathā. tavānujenāmararājatejasā. mahāvanānīva suparṇavāyunā. catuḥśatān paśya rathān imān hatān. savājisūtān samare kirīṭinā. maheṣubhiḥ sapta śatāni dantināṃ. padātisādīṃś ca rathān anekaśaḥ. ayaṃ samabhyeti tavāntikaṃ balī. nighnan kurūṃś citra iva graho 'rjunaḥ. samṛddhakāmo 'si hatās tavāhitā. balaṃ tavāyuś ca cirāya vardhatām.

भीम उवाच। ददामि ते ग्रामवरांश् चतुर्दश; प्रियाख्याने सारथे सुप्रसन्नः। दसीशतं चापि रथांश् च विंशतिं; यद् अर्जुनं वेदयसे विशोक।

bhīma uvāca. dadāmi te grāmavarāṃś caturdaśa; priyākhyāne sārathe suprasannaḥ. dasīśataṃ cāpi rathāṃś ca viṃśatiṃ; yad arjunaṃ vedayase viśoka.

Project अर्थ (Artha): X, yashbonde.com, LinkedIn. See Sources

Loading adhyay...

Project Home / Contents