महाभारत 8.52 (श्लोक 1) - Project अर्थ (Artha)

Project Home / Contents

महाभारत

←कर्ण पर्व→

←अध्याय 52→

[mh-8-52] • 33 श्लोकाः

संजय उवाच। स केशवस्य बीभत्सुः श्रुत्वा भारत भाषितम्। विशोकः संप्रहृष्टश् च क्षणेन समपद्यत।

saṃjaya uvāca. sa keśavasya bībhatsuḥ śrutvā bhārata bhāṣitam. viśokaḥ saṃprahṛṣṭaś ca kṣaṇena samapadyata.

ततो ज्याम् अनुमृज्याशु व्याक्षिपद् गाण्डिवं धनुः। दध्रे कर्णविनाशाय केशवं चाभ्यभाषत।

tato jyām anumṛjyāśu vyākṣipad gāṇḍivaṃ dhanuḥ. dadhre karṇavināśāya keśavaṃ cābhyabhāṣata.

त्वया नाथेन गोविन्द ध्रुव एष जयो मम। प्रसन्नो यस्य मे ऽद्य त्वं भूतभव्यभवत्प्रभुः।

tvayā nāthena govinda dhruva eṣa jayo mama. prasanno yasya me 'dya tvaṃ bhūtabhavyabhavatprabhuḥ.

त्वत्सहायो ह्य् अहं कृष्ण त्रींल् लोकान् वै समागतान्। प्रापयेयं परं लोकं किम् उ कर्णं महारणे।

tvatsahāyo hy ahaṃ kṛṣṇa trīṃl lokān vai samāgatān. prāpayeyaṃ paraṃ lokaṃ kim u karṇaṃ mahāraṇe.

पश्यामि द्रवतीं सेनां पाञ्चालानां जनार्दन। पश्यामि कर्णं समरे विचरन्तम् अभीतवत्।

paśyāmi dravatīṃ senāṃ pāñcālānāṃ janārdana. paśyāmi karṇaṃ samare vicarantam abhītavat.

भार्गवास्त्रं च पश्यामि विचरन्तं समन्ततः। सृष्टं कर्णेन वार्ष्णेय शक्रेणेव महाशनिम्।

bhārgavāstraṃ ca paśyāmi vicarantaṃ samantataḥ. sṛṣṭaṃ karṇena vārṣṇeya śakreṇeva mahāśanim.

अयं खलु स संग्रामो यत्र कृष्ण मया कृतम्। निर्जिता बहुशो योधाः पलायनपरायणाः। कथयिष्यन्ति भूतानि यावद् भूमिर् धरिष्यति।

ayaṃ khalu sa saṃgrāmo yatra kṛṣṇa mayā kṛtam. nirjitā bahuśo yodhāḥ palāyanaparāyaṇāḥ. kathayiṣyanti bhūtāni yāvad bhūmir dhariṣyati.

अद्य कृष्ण विकर्णा मे कर्णं नेष्यन्ति मृत्यवे। गाण्डीवमुक्ताः क्षिण्वन्तो मम हस्तप्रचोदिताः।

adya kṛṣṇa vikarṇā me karṇaṃ neṣyanti mṛtyave. gāṇḍīvamuktāḥ kṣiṇvanto mama hastapracoditāḥ.

अद्य राजा धृतराष्ट्रः स्वां बुद्धिम् अवमंस्यते। दुर्योधनम् अराज्यार्हं यया राज्ये ऽभ्यषेचयत्। गुणवन्तं हि यो हित्वा निर्गुणं कुरुते प्रभुम्। स शोचति नृपः कृष्ण क्षिप्रम् एवागते क्षये। यथा हि पुरुषः कश् चिच् छित्त्वा चाम्रवणं महत्। पलाशसेचने बुद्धिं कृत्वा शोचति मन्दधीः। दृष्ट्वा पुष्पं फले गृध्नुः फलं दृष्ट्वानुशोचति। तथेदं धृतराष्ट्रस्य पुष्पलुब्धस्य मानद। फलं दृष्ट्वा भृशं दुःखं भविष्यति जनार्दन। सूतपुत्रे हते त्व् अद्य निराशो भविता प्रभुः।

adya rājā dhṛtarāṣṭraḥ svāṃ buddhim avamaṃsyate. duryodhanam arājyārhaṃ yayā rājye 'bhyaṣecayat. guṇavantaṃ hi yo hitvā nirguṇaṃ kurute prabhum. sa śocati nṛpaḥ kṛṣṇa kṣipram evāgate kṣaye. yathā hi puruṣaḥ kaś cic chittvā cāmravaṇaṃ mahat. palāśasecane buddhiṃ kṛtvā śocati mandadhīḥ. dṛṣṭvā puṣpaṃ phale gṛdhnuḥ phalaṃ dṛṣṭvānuśocati. tathedaṃ dhṛtarāṣṭrasya puṣpalubdhasya mānada. phalaṃ dṛṣṭvā bhṛśaṃ duḥkhaṃ bhaviṣyati janārdana. sūtaputre hate tv adya nirāśo bhavitā prabhuḥ.

अद्य राज्यात् सुखाच् चैव श्रियो राष्ट्रात् तथा पुरात्। पुत्रेभ्यश् च महाबाहो धृतराष्ट्रो वियोक्ष्यते। अद्य राज्याच् च पुत्राच् च श्रियश् चैव निराशवान्। सुखाच् च विपुलात् कृष्ण धृतराष्ट्रो वियोक्ष्यति।

adya rājyāt sukhāc caiva śriyo rāṣṭrāt tathā purāt. putrebhyaś ca mahābāho dhṛtarāṣṭro viyokṣyate. adya rājyāc ca putrāc ca śriyaś caiva nirāśavān. sukhāc ca vipulāt kṛṣṇa dhṛtarāṣṭro viyokṣyati.

अद्य दुर्योधनो राजा जीविताच् च निराशकः। भविष्यति हते कर्णे कृष्ण सत्यं ब्रवीमि ते।

adya duryodhano rājā jīvitāc ca nirāśakaḥ. bhaviṣyati hate karṇe kṛṣṇa satyaṃ bravīmi te.

अद्य दृष्ट्वा मया कर्णं शरैर् विशकलीकृतम्। पुरा देवासुरे युद्धे वृत्रं बलभिदा यथा। स्मरतां तव वाक्यानि शमं प्रति जनेश्वरः।

adya dṛṣṭvā mayā karṇaṃ śarair viśakalīkṛtam. purā devāsure yuddhe vṛtraṃ balabhidā yathā. smaratāṃ tava vākyāni śamaṃ prati janeśvaraḥ.

अद्यासौ सौबलः कृष्ण ग्लहं जानातु वै शरान्। दुरोदरं च गाण्डीवं मण्डलं च रथं मम। अद्य कुन्तीसुतस्याहं दृढं राज्ञः प्रजागरम्। व्यपनेष्यामि गोविन्द हत्वा कर्णं शितैः शरैः। अद्य कुन्तीसुतो राजा हते सूतसुते मया। सुप्रहृष्टमनाः प्रीतश् चिरं सुखम् अवाप्स्यति। अद्य चाहम् अनाधृष्यं केशवाप्रतिमं शरम्। उत्स्रक्ष्यामीह यः कर्णं जीविताद् भ्रंशयिष्यति। यस्य चैतद् व्रतं मह्यं वधे किल दुरात्मनः। पादौ न धावये तावद् यावद् धन्यां न फल्गुनम्। मृषा कृत्वा व्रतं तस्य पापस्य मधुसूदन। पातयिष्ये रथात् कायं शरैः संनतपर्वभिः।

adyāsau saubalaḥ kṛṣṇa glahaṃ jānātu vai śarān. durodaraṃ ca gāṇḍīvaṃ maṇḍalaṃ ca rathaṃ mama. adya kuntīsutasyāhaṃ dṛḍhaṃ rājñaḥ prajāgaram. vyapaneṣyāmi govinda hatvā karṇaṃ śitaiḥ śaraiḥ. adya kuntīsuto rājā hate sūtasute mayā. suprahṛṣṭamanāḥ prītaś ciraṃ sukham avāpsyati. adya cāham anādhṛṣyaṃ keśavāpratimaṃ śaram. utsrakṣyāmīha yaḥ karṇaṃ jīvitād bhraṃśayiṣyati. yasya caitad vrataṃ mahyaṃ vadhe kila durātmanaḥ. pādau na dhāvaye tāvad yāvad dhanyāṃ na phalgunam. mṛṣā kṛtvā vrataṃ tasya pāpasya madhusūdana. pātayiṣye rathāt kāyaṃ śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ.

यो ऽसौ रणे नरं नान्यं पृथिव्याम् अभिमन्यते। तस्याद्य सूतपुत्रस्य भूमिः पास्यति शोणितम्। अपतिर् ह्य् असि कृष्णेति सूतपुत्रो यद् अब्रवीत्। धृतराष्ट्रमते कर्णः श्लाघमानः स्वकान् गुणान्। अनृतं तत् करिष्यन्ति मामका निशिताः शराः। आशीविषा इव क्रुद्धास् तस्य पास्यन्ति शोणितम्। मया हस्तवता मुक्ता नाराचा वैद्युतत्विषः। गाण्डीवसृष्टा दास्यन्ति कर्णस्य परमां गतिम्।

yo 'sau raṇe naraṃ nānyaṃ pṛthivyām abhimanyate. tasyādya sūtaputrasya bhūmiḥ pāsyati śoṇitam. apatir hy asi kṛṣṇeti sūtaputro yad abravīt. dhṛtarāṣṭramate karṇaḥ ślāghamānaḥ svakān guṇān. anṛtaṃ tat kariṣyanti māmakā niśitāḥ śarāḥ. āśīviṣā iva kruddhās tasya pāsyanti śoṇitam. mayā hastavatā muktā nārācā vaidyutatviṣaḥ. gāṇḍīvasṛṣṭā dāsyanti karṇasya paramāṃ gatim.

अद्य तप्स्यति राधेयः पाञ्चालीं यत् तदाब्रवीत्। सभामध्ये वचः क्रूरं कुत्सयन् पाण्डवान् प्रति।

adya tapsyati rādheyaḥ pāñcālīṃ yat tadābravīt. sabhāmadhye vacaḥ krūraṃ kutsayan pāṇḍavān prati.

ये वै षण्ढतिलास् तत्र भवितारो ऽद्य ते तिलाः। हते वैकर्तने कर्णे सूतपुत्रे दुरात्मनि।

ye vai ṣaṇḍhatilās tatra bhavitāro 'dya te tilāḥ. hate vaikartane karṇe sūtaputre durātmani.

अहं वः पाण्डुपुत्रेभ्यस् त्रास्यामीति यद् अब्रवीत्। धृतराष्ट्रसुतान् कर्णः श्लाघमानो ऽऽत्मनो गुणान्। अनृतं तत् करिष्यन्ति मामका निशिताः शराः। अद्यागः पाण्डुपुत्राणां समाप्तिम् उपयास्यति।

ahaṃ vaḥ pāṇḍuputrebhyas trāsyāmīti yad abravīt. dhṛtarāṣṭrasutān karṇaḥ ślāghamāno ''tmano guṇān. anṛtaṃ tat kariṣyanti māmakā niśitāḥ śarāḥ. adyāgaḥ pāṇḍuputrāṇāṃ samāptim upayāsyati.

हन्ताहं पाण्डवान् सर्वान् सपुत्रान् इति यो ऽब्रवीत्। तम् अद्य कर्णं हन्तास्मि मिषतां सर्वधन्विनाम्।

hantāhaṃ pāṇḍavān sarvān saputrān iti yo 'bravīt. tam adya karṇaṃ hantāsmi miṣatāṃ sarvadhanvinām.

यस्य वीर्ये समाश्वस्य धार्तराष्ट्रो बृहन्मनाः। अवामन्यत दुर्बुद्धिर् नित्यम् अस्मान् दुरात्मवान्। हत्वाहं कर्णम् आजौ हि तोषयिष्यामि भ्रातरम्। शरान् नानाविधान् मुक्त्वा त्रासयिष्यामि शात्रवान्। आकर्णमुक्तैर् इषुभिर् यमराष्ट्रविवर्धनैः। भूमिशोभां करिष्यामि पातितै रथकुञ्जरैः। तत्राहवे महत्संख्ये संयते युद्धदुर्मदे। हनिष्ये तस्य सैन्यं तु रथेभाश्वपदातिमत्। तम् अद्य कर्णं राधेयं हन्तास्मि मधुसूदन।

yasya vīrye samāśvasya dhārtarāṣṭro bṛhanmanāḥ. avāmanyata durbuddhir nityam asmān durātmavān. hatvāhaṃ karṇam ājau hi toṣayiṣyāmi bhrātaram. śarān nānāvidhān muktvā trāsayiṣyāmi śātravān. ākarṇamuktair iṣubhir yamarāṣṭravivardhanaiḥ. bhūmiśobhāṃ kariṣyāmi pātitai rathakuñjaraiḥ. tatrāhave mahatsaṃkhye saṃyate yuddhadurmade. haniṣye tasya sainyaṃ tu rathebhāśvapadātimat. tam adya karṇaṃ rādheyaṃ hantāsmi madhusūdana.

अद्य कर्णे हते कृष्ण धार्तराष्ट्राः सराजकाः। विद्रवन्तु दिशो भीताः सिंहत्रस्ता मृगा इव।

adya karṇe hate kṛṣṇa dhārtarāṣṭrāḥ sarājakāḥ. vidravantu diśo bhītāḥ siṃhatrastā mṛgā iva.

अद्य दुर्योधनो राजा पृथिवीम् अन्ववेक्षताम्। हते कर्णे मया संख्ये सपुत्रे ससुहृज्जने।

adya duryodhano rājā pṛthivīm anvavekṣatām. hate karṇe mayā saṃkhye saputre sasuhṛjjane.

अद्य कर्णं हतं दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रो ऽत्यमर्षणः। जानातु मां रणे कृष्ण प्रवरं सर्वधन्विनाम्। सपुत्रपुत्रौ सामात्यं सभृत्यं च निराशिषम्। पित्र्ये राज्ये निराशश् च धार्तराष्ट्रो जनाधिपः। अद्य राज्ये करिष्यामि धृतराष्ट्रं जनेश्वरम्। अद्य कर्णस्य चक्राङ्गाः क्रव्यादाश् च पृथग्विधाः। शरैश् छिन्नानि गात्राणि विचरिष्यन्ति केशव। अद्य राधासुतस्याहं संग्रामे मधुसूदन। शिरश् छेत्स्यामि कर्णस्य मिषतां सर्वधन्विनाम्। अद्य तीक्ष्णैर् विपाठैश् च क्षुरैश् च मधुसूदन। रणे छेत्स्यामि गात्राणि राधेयस्य दुरात्मनः। अद्य राजा महत् कृच्छ्रं संत्यक्ष्यति युधिष्ठिरः। संतापं मानसं वीरश् चिरसंभृतम् आत्मनः। अद्य केशव राधेयम् अहं हत्वा सबान्धवम्। नन्दयिष्यामि राजानं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम्। अद्याहम् अनुगान् कृष्ण कर्णस्य कृपणान् युधि। हन्ता ज्वलनसंकाशैः शरैः सर्पविषोपमैः। अद्याहं हेमकवचैर् आबद्धमणिकुण्डलैः। संस्तरिष्यामि गोविन्द वसुधां वसुधाधिपैः। अद्याभिमन्योः शत्रूणां सर्वेषां मधुसूदन। प्रमथिष्यामि गात्राणि शिरांसि च शितैः शरैः। अद्य निर्धार्तराष्ट्रां च भ्रात्रे दास्यामि मेदिनीम्। निरर्जुनां वा पृथिवीं केशवानुचरिष्यसि। अद्य राजा धर्मपुत्रो हतामित्रो भविष्यति। अद्य दुर्योधनो दीप्तां श्रियं राज्यं च हास्यति। हते वैकर्तने कर्णे भीष्मे द्रोणे च संयुगे। कतरत् तद् बलं कृष्ण प्रविष्टं मोक्ष्यते तु यत्। अद्यप्रभृति राजानं धर्मशीलं युधिष्ठिरम्। अनुमोदन्तु सुहृदो ज्ञातपूर्वाश् च ब्राह्मणाः। अद्य तं निहतं श्रुत्वा कर्णं वैकर्तनं मया। करोतु पटहोन्मिश्रं देवतास्थानपूजनम्। अद्य कृष्ण हते कर्णे कुरुतां चिरसंभृतम्। याजनं वै महाबाहो देवतानां यथाविधि। अद्य त्व् अम्बा च कृष्णा च त्वरमाणे परस्परम्। सस्वजेतां हृषीकेश संपूर्णे ऽस्मिन् मनोरथे। अद्य त्वां पाण्डवो ज्येष्ठस् तथार्यश् च वृकोदरः। उदीक्षेतां हते कर्णे कृष्ण सौम्येन चक्षुषा। अभिवाद्य गुरून् अद्य कनिष्ठैश् चाभिवादितः। सस्वजानो ह्य् अहं दोर्भ्यां प्राप्स्यामि विपुलं यशः। अद्य कर्णे हते कृष्ण प्रशंसन्तो ऽर्जुनं सुराः। त्रिदिवं यान्तु संहृष्टाः संगताश् च तपोधनाः। अद्य लोकास् त्रयः कृष्ण जानन्तु मम पौरुषम्। दृष्ट्वा कर्णं हतं युद्धे द्वैरथे सव्यसाचिना।

adya karṇaṃ hataṃ dṛṣṭvā dhārtarāṣṭro 'tyamarṣaṇaḥ. jānātu māṃ raṇe kṛṣṇa pravaraṃ sarvadhanvinām. saputraputrau sāmātyaṃ sabhṛtyaṃ ca nirāśiṣam. pitrye rājye nirāśaś ca dhārtarāṣṭro janādhipaḥ. adya rājye kariṣyāmi dhṛtarāṣṭraṃ janeśvaram. adya karṇasya cakrāṅgāḥ kravyādāś ca pṛthagvidhāḥ. śaraiś chinnāni gātrāṇi vicariṣyanti keśava. adya rādhāsutasyāhaṃ saṃgrāme madhusūdana. śiraś chetsyāmi karṇasya miṣatāṃ sarvadhanvinām. adya tīkṣṇair vipāṭhaiś ca kṣuraiś ca madhusūdana. raṇe chetsyāmi gātrāṇi rādheyasya durātmanaḥ. adya rājā mahat kṛcchraṃ saṃtyakṣyati yudhiṣṭhiraḥ. saṃtāpaṃ mānasaṃ vīraś cirasaṃbhṛtam ātmanaḥ. adya keśava rādheyam ahaṃ hatvā sabāndhavam. nandayiṣyāmi rājānaṃ dharmaputraṃ yudhiṣṭhiram. adyāham anugān kṛṣṇa karṇasya kṛpaṇān yudhi. hantā jvalanasaṃkāśaiḥ śaraiḥ sarpaviṣopamaiḥ. adyāhaṃ hemakavacair ābaddhamaṇikuṇḍalaiḥ. saṃstariṣyāmi govinda vasudhāṃ vasudhādhipaiḥ. adyābhimanyoḥ śatrūṇāṃ sarveṣāṃ madhusūdana. pramathiṣyāmi gātrāṇi śirāṃsi ca śitaiḥ śaraiḥ. adya nirdhārtarāṣṭrāṃ ca bhrātre dāsyāmi medinīm. nirarjunāṃ vā pṛthivīṃ keśavānucariṣyasi. adya rājā dharmaputro hatāmitro bhaviṣyati. adya duryodhano dīptāṃ śriyaṃ rājyaṃ ca hāsyati. hate vaikartane karṇe bhīṣme droṇe ca saṃyuge. katarat tad balaṃ kṛṣṇa praviṣṭaṃ mokṣyate tu yat. adyaprabhṛti rājānaṃ dharmaśīlaṃ yudhiṣṭhiram. anumodantu suhṛdo jñātapūrvāś ca brāhmaṇāḥ. adya taṃ nihataṃ śrutvā karṇaṃ vaikartanaṃ mayā. karotu paṭahonmiśraṃ devatāsthānapūjanam. adya kṛṣṇa hate karṇe kurutāṃ cirasaṃbhṛtam. yājanaṃ vai mahābāho devatānāṃ yathāvidhi. adya tv ambā ca kṛṣṇā ca tvaramāṇe parasparam. sasvajetāṃ hṛṣīkeśa saṃpūrṇe 'smin manorathe. adya tvāṃ pāṇḍavo jyeṣṭhas tathāryaś ca vṛkodaraḥ. udīkṣetāṃ hate karṇe kṛṣṇa saumyena cakṣuṣā. abhivādya gurūn adya kaniṣṭhaiś cābhivāditaḥ. sasvajāno hy ahaṃ dorbhyāṃ prāpsyāmi vipulaṃ yaśaḥ. adya karṇe hate kṛṣṇa praśaṃsanto 'rjunaṃ surāḥ. tridivaṃ yāntu saṃhṛṣṭāḥ saṃgatāś ca tapodhanāḥ. adya lokās trayaḥ kṛṣṇa jānantu mama pauruṣam. dṛṣṭvā karṇaṃ hataṃ yuddhe dvairathe savyasācinā.

अद्याहम् अनृणः कृष्ण भविष्यामि धनुर्भृताम्। क्रोधस्य च कुरूणां च शराणां गाण्डिवस्य च।

adyāham anṛṇaḥ kṛṣṇa bhaviṣyāmi dhanurbhṛtām. krodhasya ca kurūṇāṃ ca śarāṇāṃ gāṇḍivasya ca.

अद्य दुःखम् अहं मोक्ष्ये त्रयोदशसमार्जितम्। हत्वा कर्णं रणे कृष्ण शम्बरं मघवान् इव।

adya duḥkham ahaṃ mokṣye trayodaśasamārjitam. hatvā karṇaṃ raṇe kṛṣṇa śambaraṃ maghavān iva.

अद्य कर्णे हते युद्धे सोमकानां महारथाः। कृतं कार्यं च मन्यन्तां मित्रकार्येप्सवो युधि।

adya karṇe hate yuddhe somakānāṃ mahārathāḥ. kṛtaṃ kāryaṃ ca manyantāṃ mitrakāryepsavo yudhi.

न जाने च कथं प्रीतिः शैनेयस्याद्य माधव। भविष्यति हते कर्णे मयि चापि जयाधिके।

na jāne ca kathaṃ prītiḥ śaineyasyādya mādhava. bhaviṣyati hate karṇe mayi cāpi jayādhike.

अहं हत्वा रणे कर्णं पुत्रं चास्य महारथम्। प्रीतिं दास्यामि भीमस्य यमयोः सात्यकेर् अपि।

ahaṃ hatvā raṇe karṇaṃ putraṃ cāsya mahāratham. prītiṃ dāsyāmi bhīmasya yamayoḥ sātyaker api.

धृष्टद्युम्नशिखण्डिभ्यां पाञ्चालानां च माधव। धृष्टद्युम्नस्य वीरस्य तथैव च शिखण्डिनः। अध्यानृण्यं गमिष्यामि हत्वा कर्णं महारणे। धर्मराजस्य वार्ष्णेय संश्रुत्य शपथं मिथः।

dhṛṣṭadyumnaśikhaṇḍibhyāṃ pāñcālānāṃ ca mādhava. dhṛṣṭadyumnasya vīrasya tathaiva ca śikhaṇḍinaḥ. adhyānṛṇyaṃ gamiṣyāmi hatvā karṇaṃ mahāraṇe. dharmarājasya vārṣṇeya saṃśrutya śapathaṃ mithaḥ.

अद्य पश्यन्तु संग्रामे धनंजयम् अमर्षणम्। युध्यन्तं कौरवान् संख्ये पातयन्तं च सूतजम्। भवत्सकाशे वक्ष्ये च पुनर् एवात्मसंस्तवम्। इत्य् अप्य् अमित्रप्रवरम् अद्याहं हन्मि सूतजम्।

adya paśyantu saṃgrāme dhanaṃjayam amarṣaṇam. yudhyantaṃ kauravān saṃkhye pātayantaṃ ca sūtajam. bhavatsakāśe vakṣye ca punar evātmasaṃstavam. ity apy amitrapravaram adyāhaṃ hanmi sūtajam.

धनुर्वेदे मत्समो नास्ति लोके; पराक्रमे वा मम को ऽस्ति तुल्यः। को वाप्य् अन्यो मत्समो ऽस्ति क्षमायां; तथा क्रोधे सदृशो ऽन्यो न मे ऽस्ति।

dhanurvede matsamo nāsti loke; parākrame vā mama ko 'sti tulyaḥ. ko vāpy anyo matsamo 'sti kṣamāyāṃ; tathā krodhe sadṛśo 'nyo na me 'sti.

अहं धनुष्मान् असुरान् सुरांश् च; सर्वाणि भूतानि च संगतानि। स्वबाहुवीर्याद् गमये पराभवं; मत्पौरुषं विद्धि परः परेभ्यः।

ahaṃ dhanuṣmān asurān surāṃś ca; sarvāṇi bhūtāni ca saṃgatāni. svabāhuvīryād gamaye parābhavaṃ; matpauruṣaṃ viddhi paraḥ parebhyaḥ.

शरार्चिषा गाण्डिवेनाहम् एकः; सर्वान् कुरून् बाह्लिकांश् चाभिपत्य। हिमात्यये कक्षगतो यथाग्निस्; तहा दहेयं सगणान् प्रसह्य।

śarārciṣā gāṇḍivenāham ekaḥ; sarvān kurūn bāhlikāṃś cābhipatya. himātyaye kakṣagato yathāgnis; tahā daheyaṃ sagaṇān prasahya.

पाणौ पृषत्का लिखिता ममैते; धनुश् च सव्ये निहितं सबाणम्। पादौ च मे सरथौ सध्वजौ च; न मादृशं युद्धगतं जयन्ति। इत्य् एवम् उक्त्वाच्युतम् एकवीरः। क्षिप्रं रिपुक्षित् क्षतजोपमाक्षः। भीमं मुमुक्षुः समरे प्रयातः। कर्णस्य कायाच् च शिरो जिहीर्षुः।

pāṇau pṛṣatkā likhitā mamaite; dhanuś ca savye nihitaṃ sabāṇam. pādau ca me sarathau sadhvajau ca; na mādṛśaṃ yuddhagataṃ jayanti. ity evam uktvācyutam ekavīraḥ. kṣipraṃ ripukṣit kṣatajopamākṣaḥ. bhīmaṃ mumukṣuḥ samare prayātaḥ. karṇasya kāyāc ca śiro jihīrṣuḥ.

Project अर्थ (Artha): X, yashbonde.com, LinkedIn. See Sources

Loading adhyay...