वैशंपायन उवाच। ततस् ते नियतात्मान उदीचीं दिशम् आस्थिताः। ततस् ते ब्राह्मणीं स्नात्वा दृष्ट्वा देवं जले स्थितम्। मध्यमांशं शिवं गत्वा दृष्ट्वा रुद्रं महाबलम्। प्रयागपञ्चके स्नात्वा गत्वा हिमगिरिं शुभम्। ईशानं तु नमस्कृत्य स्नात्वा हंसोदके शुभे। देवदेवं तु केदारं दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा प्रयत्नतः। पिण्डं दत्त्वा विधानेन पितॄन् देवांश् च तर्प्य वै। उदकं विधिवत् पीत्वा ततो नन्दां जगाम वै। महापन्थानम् आवृत्य हिमवन्तं जगाम ह। ददृशुर् योगयुक्ताश् च हिमवन्तं महागिरिम्।
vaiśaṃpāyana uvāca. tatas te niyatātmāna udīcīṃ diśam āsthitāḥ. tatas te brāhmaṇīṃ snātvā dṛṣṭvā devaṃ jale sthitam. madhyamāṃśaṃ śivaṃ gatvā dṛṣṭvā rudraṃ mahābalam. prayāgapañcake snātvā gatvā himagiriṃ śubham. īśānaṃ tu namaskṛtya snātvā haṃsodake śubhe. devadevaṃ tu kedāraṃ dṛṣṭvā spṛṣṭvā prayatnataḥ. piṇḍaṃ dattvā vidhānena pitṝn devāṃś ca tarpya vai. udakaṃ vidhivat pītvā tato nandāṃ jagāma vai. mahāpanthānam āvṛtya himavantaṃ jagāma ha. dadṛśur yogayuktāś ca himavantaṃ mahāgirim.