युधिष्ठिर उवाच। भक्तत्यागं प्राहुर् अत्यन्तपापं; तुल्यं लोके ब्रह्मवध्याकृतेन। तस्मान् नाहं जातु कथं चनाद्य; त्यक्ष्याम्य् एनं स्वसुखार्थी महेन्द्र। भीतं भक्तं नान्यद् अस्तीति चार्तं। प्राप्तं क्षीणं रक्षणे प्राणलिप्सुम्। प्राणत्यागाद् अप्य् अहं नोत मोक्तुं। यतेयं वै नित्यम् एतद् व्रतं मे।
yudhiṣṭhira uvāca. bhaktatyāgaṃ prāhur atyantapāpaṃ; tulyaṃ loke brahmavadhyākṛtena. tasmān nāhaṃ jātu kathaṃ canādya; tyakṣyāmy enaṃ svasukhārthī mahendra. bhītaṃ bhaktaṃ nānyad astīti cārtaṃ. prāptaṃ kṣīṇaṃ rakṣaṇe prāṇalipsum. prāṇatyāgād apy ahaṃ nota moktuṃ. yateyaṃ vai nityam etad vrataṃ me.