तत्कृते पापिकां योनिम् आपन्नो ऽस्मि प्लवंगम। तस्माद् एवंविधं भक्ष्यं भक्षयामि बुभुक्षितः। एतन् मया ते कथितं सृगालो ऽहं यथाभवम्। वानर उवाच। त्वं तु वानरतां प्राप्तः कर्मणा केन तद् वद। पारक्याणि पुरा लोभात् फलान्य् अपहृतानि च। भीष्म उवाच। तेनाहं कर्मदोषेण वानरत्वम् उपागतः। एवं तौ कथयित्वा तु कर्मदोषान् परस्परम्। सृगालो वानरश् चापि प्रतियातौ यथागतम्। भीष्म उवाच। सृगालो वानरं प्राह पुनर् एव नृपोत्तम। किं त्वया पातकं कर्म कृतं येनासि वानरः। स चाप्य् आह ब्राह्मणानां फलाहारः प्लवंगमः। तस्मान् न ब्राह्मणस्वं तु हर्तव्यं विदुषा सदा। सीमाविवादे मोक्तव्यं दातव्यं च प्रतिश्रुतम्।
tatkṛte pāpikāṃ yonim āpanno 'smi plavaṃgama. tasmād evaṃvidhaṃ bhakṣyaṃ bhakṣayāmi bubhukṣitaḥ. etan mayā te kathitaṃ sṛgālo 'haṃ yathābhavam. vānara uvāca. tvaṃ tu vānaratāṃ prāptaḥ karmaṇā kena tad vada. pārakyāṇi purā lobhāt phalāny apahṛtāni ca. bhīṣma uvāca. tenāhaṃ karmadoṣeṇa vānaratvam upāgataḥ. evaṃ tau kathayitvā tu karmadoṣān parasparam. sṛgālo vānaraś cāpi pratiyātau yathāgatam. bhīṣma uvāca. sṛgālo vānaraṃ prāha punar eva nṛpottama. kiṃ tvayā pātakaṃ karma kṛtaṃ yenāsi vānaraḥ. sa cāpy āha brāhmaṇānāṃ phalāhāraḥ plavaṃgamaḥ. tasmān na brāhmaṇasvaṃ tu hartavyaṃ viduṣā sadā. sīmāvivāde moktavyaṃ dātavyaṃ ca pratiśrutam.