सद्यो वर्धयति प्राणान् पुष्टिम् अग्र्यां ददाति च। नाशो भक्षणदोषस्य दानम् एव सतां मतम्। क्षुधितानां द्विजानां च सर्वेषां चैव जीवनम्। दत्त्वा भवति पूतात्मा श्रद्धया लोभवर्जितः। शिक्षयन्ति न याचन्ते दर्शयन्तः स्वमूर्तिभिः। अवस्थेयम् अदानस्य मा भूद् एवं भवान् इति। दानाद्यैः सुशुचिर् मांसं पुनर् नैव स भक्षयेत्। न भक्षो ऽभ्यधिकः कश् चिन् मांसाद् अस्ति परंतप।
sadyo vardhayati prāṇān puṣṭim agryāṃ dadāti ca. nāśo bhakṣaṇadoṣasya dānam eva satāṃ matam. kṣudhitānāṃ dvijānāṃ ca sarveṣāṃ caiva jīvanam. dattvā bhavati pūtātmā śraddhayā lobhavarjitaḥ. śikṣayanti na yācante darśayantaḥ svamūrtibhiḥ. avastheyam adānasya mā bhūd evaṃ bhavān iti. dānādyaiḥ suśucir māṃsaṃ punar naiva sa bhakṣayet. na bhakṣo 'bhyadhikaḥ kaś cin māṃsād asti paraṃtapa.