तं वृक्षम् आदाय रिपुप्रमाथी; दण्डीव दण्डं पितृराज उग्रम्। तस्थौ समीपे पुरुषर्षभस्य; पार्थस्य पार्थः पृथुदीर्घबाहुः। भीम उवाच। रे भूभुजो यदि भुवोल्लसितं न किं चित्। तत् किं स्पृहाजनि सुतां प्रति पार्षतस्य। जज्ञे स्पृहाथ कथम् आगतम् आगतं वा। प्राणाधिके धनुषि तत् कथम् आग्रहो ऽभूत्। कस्य द्रोणो धनुषि न गुरुः स्वस्ति देवव्रताय। मन्दाभ्यासः कुरुपतिर् अयं श्रीसमुत्थैर् विलासैः। रे कर्णाद्याः शृणुत मधुरां ब्राह्मणस्याशु वाणीं। राधा यन्त्रं रचयतु पुनर् विद्धम् अप्य् अस्त्व् अविद्धम्। तदन्तरे धर्मसुतो ऽपि गत्वा। विज्ञाय कुन्तीं कुशलां क्षणेन। आगम्य तस्थौ सह सोदराभ्यां। पुरुषर्षभाभ्यां सह वीरमुख्यः। अथाब्रवीज् जिष्णुर् उदारकर्मा। मा सिंहनादान् कुरु पूर्वजेह। मा घोरतां दर्शय शत्रुमध्ये। साधारणं योधय तावद् आर्य। तत् प्रेक्ष्य कर्मातिमनुष्यबुद्धिर्। जिष्णुः स हि भ्रातुर् अचिन्त्यकर्मा। विसिष्मिये चापि भयं विहाय। तस्थौ धनुर् गृह्य महेन्द्रकर्मा।
taṃ vṛkṣam ādāya ripupramāthī; daṇḍīva daṇḍaṃ pitṛrāja ugram. tasthau samīpe puruṣarṣabhasya; pārthasya pārthaḥ pṛthudīrghabāhuḥ. bhīma uvāca. re bhūbhujo yadi bhuvollasitaṃ na kiṃ cit. tat kiṃ spṛhājani sutāṃ prati pārṣatasya. jajñe spṛhātha katham āgatam āgataṃ vā. prāṇādhike dhanuṣi tat katham āgraho 'bhūt. kasya droṇo dhanuṣi na guruḥ svasti devavratāya. mandābhyāsaḥ kurupatir ayaṃ śrīsamutthair vilāsaiḥ. re karṇādyāḥ śṛṇuta madhurāṃ brāhmaṇasyāśu vāṇīṃ. rādhā yantraṃ racayatu punar viddham apy astv aviddham. tadantare dharmasuto 'pi gatvā. vijñāya kuntīṃ kuśalāṃ kṣaṇena. āgamya tasthau saha sodarābhyāṃ. puruṣarṣabhābhyāṃ saha vīramukhyaḥ. athābravīj jiṣṇur udārakarmā. mā siṃhanādān kuru pūrvajeha. mā ghoratāṃ darśaya śatrumadhye. sādhāraṇaṃ yodhaya tāvad ārya. tat prekṣya karmātimanuṣyabuddhir. jiṣṇuḥ sa hi bhrātur acintyakarmā. visiṣmiye cāpi bhayaṃ vihāya. tasthau dhanur gṛhya mahendrakarmā.