अब्रवीत् स हि तान् भ्रातॄन् मिथोभेदभयान् नृपः। सर्वेषां द्रौपदी भार्या भविष्यति हि नः शुभा। प्रत्यगृह्णंस् ततो वाणीं भ्रातुर् ज्येष्ठस्य पाण्डवाः। अन्योन्यं चानुपघ्नन्तो धर्मार्थं कामम् ईप्सितम्। जनमेजयः। वैशंपायनः। सतापि शक्तेन च केशवेन। सज्जं धनुस् तन् न कृतं किमर्थम्। विद्धं च लक्ष्यं न च कस्य हेतोर्। आचक्ष्व तन् मे द्विपदां वरिष्ठ। शक्तेन कृष्णेन च कार्मुकं तन्। नारोपितं ज्ञातुकामेन पार्थान्। परिश्रमाद् एव बभूव लोके। जीवन्ति पार्था इति निश्चयो ऽस्य। अन्यान् अशक्तान् नृपतीन् समीक्ष्य। स्वयंवरे कार्मुकेणोत्तमेन। धनंजयस् तद् धनुर् एकवीरः। सज्यं करोतीत्य् अभिवीक्ष्य कृष्णः। इति स्वयं वासुदेवो विचिन्त्य। पार्थान् विवित्सन् विविधैर् उपायैः। न तद् धनुः सज्यम् इयेष कर्तुं। बभूवुर् अस्येष्टतमा हि पार्थाः।
abravīt sa hi tān bhrātṝn mithobhedabhayān nṛpaḥ. sarveṣāṃ draupadī bhāryā bhaviṣyati hi naḥ śubhā. pratyagṛhṇaṃs tato vāṇīṃ bhrātur jyeṣṭhasya pāṇḍavāḥ. anyonyaṃ cānupaghnanto dharmārthaṃ kāmam īpsitam. janamejayaḥ. vaiśaṃpāyanaḥ. satāpi śaktena ca keśavena. sajjaṃ dhanus tan na kṛtaṃ kimartham. viddhaṃ ca lakṣyaṃ na ca kasya hetor. ācakṣva tan me dvipadāṃ variṣṭha. śaktena kṛṣṇena ca kārmukaṃ tan. nāropitaṃ jñātukāmena pārthān. pariśramād eva babhūva loke. jīvanti pārthā iti niścayo 'sya. anyān aśaktān nṛpatīn samīkṣya. svayaṃvare kārmukeṇottamena. dhanaṃjayas tad dhanur ekavīraḥ. sajyaṃ karotīty abhivīkṣya kṛṣṇaḥ. iti svayaṃ vāsudevo vicintya. pārthān vivitsan vividhair upāyaiḥ. na tad dhanuḥ sajyam iyeṣa kartuṃ. babhūvur asyeṣṭatamā hi pārthāḥ.