रामायण 6.61 (श्लोक 1) - Project अर्थ (Artha)

रामायण

←युद्ध काण्ड→

←अध्याय 61→

[rm-6-61] • 68 श्लोकाः

तयोस् तदा सादितयो रणाग्रे मुमोह सैन्यं हरियूथपानाम्। सुग्रीवनीलाङ्गदजाम्बवन्तो न चापि किं चित् प्रतिपेदिरे ते।

tayos tadā sāditayo raṇāgre mumoha sainyaṃ hariyūthapānām. sugrīvanīlāṅgadajāmbavanto na cāpi kiṃ cit pratipedire te.

ततो विषण्णं समवेक्ष्य सैन्यं विभीषणो बुद्धिमतां वरिष्ठः। उवाच शाखामृगराजवीरान् आश्वासयन्न् अप्रतिमैर् वचोभिः।

tato viṣaṇṇaṃ samavekṣya sainyaṃ vibhīṣaṇo buddhimatāṃ variṣṭhaḥ. uvāca śākhāmṛgarājavīrān āśvāsayann apratimair vacobhiḥ.

मा भैष्ट नास्त्य् अत्र विषादकालो यद् आर्यपुत्राव् अवशौ विषण्णौ। स्वयम्भुवो वाक्यम् अथोद्वहन्तौ यत् सादिताव् इन्द्रजिदस्त्रजालैः।

mā bhaiṣṭa nāsty atra viṣādakālo yad āryaputrāv avaśau viṣaṇṇau. svayambhuvo vākyam athodvahantau yat sāditāv indrajidastrajālaiḥ.

तस्मै तु दत्तं परमास्त्रम् एतत् स्वयम्भुवा ब्राह्मम् अमोघवेगम्। तन् मानयन्तौ यदि राजपुत्रौ निपातितौ को ऽत्र विषादकालः।

tasmai tu dattaṃ paramāstram etat svayambhuvā brāhmam amoghavegam. tan mānayantau yadi rājaputrau nipātitau ko 'tra viṣādakālaḥ.

ब्राह्मम् अस्त्रं तदा धीमान् मानयित्वा तु मारुतिः। विभीषणवचः श्रुत्वा हनूमांस् तम् अथाब्रवीत्।

brāhmam astraṃ tadā dhīmān mānayitvā tu mārutiḥ. vibhīṣaṇavacaḥ śrutvā hanūmāṃs tam athābravīt.

एतस्मिन् निहते सैन्ये वानराणां तरस्विनाम्। यो यो धारयते प्राणांस् तं तम् आश्वासयावहे।

etasmin nihate sainye vānarāṇāṃ tarasvinām. yo yo dhārayate prāṇāṃs taṃ tam āśvāsayāvahe.

ताव् उभौ युगपद् वीरौ हनूमद् राक्षसोत्तमौ। उल्काहस्तौ तदा रात्रौ रणशीर्षे विचेरतुः।

tāv ubhau yugapad vīrau hanūmad rākṣasottamau. ulkāhastau tadā rātrau raṇaśīrṣe viceratuḥ.

छिन्नलाङ्गूलहस्तोरुपादाङ्गुलि शिरो धरैः। स्रवद्भिः क्षतजं गात्रैः प्रस्रवद्भिः समन्ततः।

chinnalāṅgūlahastorupādāṅguli śiro dharaiḥ. sravadbhiḥ kṣatajaṃ gātraiḥ prasravadbhiḥ samantataḥ.

पतितैः पर्वताकारैर् वानरैर् अभिसंकुलाम्। शस्त्रैश् च पतितैर् दीप्तैर् ददृशाते वसुंधराम्।

patitaiḥ parvatākārair vānarair abhisaṃkulām. śastraiś ca patitair dīptair dadṛśāte vasuṃdharām.

सुग्रीवम् अङ्गदं नीलं शरभं गन्धमादनम्। जाम्बवन्तं सुषेणं च वेगदर्शनम् आहुकम्।

sugrīvam aṅgadaṃ nīlaṃ śarabhaṃ gandhamādanam. jāmbavantaṃ suṣeṇaṃ ca vegadarśanam āhukam.

मैन्दं नलं ज्योतिमुखं द्विविदं पनसं तथा। विभीषणो हनूमांश् च ददृशाते हतान् रणे।

maindaṃ nalaṃ jyotimukhaṃ dvividaṃ panasaṃ tathā. vibhīṣaṇo hanūmāṃś ca dadṛśāte hatān raṇe.

सप्तषष्टिर् हताः कोट्यो वानराणां तरस्विनाम्। अह्नः पञ्चमशेषेण वल्लभेन स्वयम्भुवः।

saptaṣaṣṭir hatāḥ koṭyo vānarāṇāṃ tarasvinām. ahnaḥ pañcamaśeṣeṇa vallabhena svayambhuvaḥ.

सागरौघनिभं भीमं दृष्ट्वा बाणार्दितं बलम्। मार्गते जाम्बवन्तं स्म हनूमान् सविभीषणः।

sāgaraughanibhaṃ bhīmaṃ dṛṣṭvā bāṇārditaṃ balam. mārgate jāmbavantaṃ sma hanūmān savibhīṣaṇaḥ.

स्वभावजरया युक्तं वृद्धं शरशतैश् चितम्। प्रजापतिसुतं वीरं शाम्यन्तम् इव पावकम्।

svabhāvajarayā yuktaṃ vṛddhaṃ śaraśataiś citam. prajāpatisutaṃ vīraṃ śāmyantam iva pāvakam.

दृष्ट्वा तम् उपसंगम्य पौलस्त्यो वाक्यम् अब्रवीत्। कच्चिद् आर्यशरैस् तीर्ष्णैर् न प्राणा ध्वंसितास् तव।

dṛṣṭvā tam upasaṃgamya paulastyo vākyam abravīt. kaccid āryaśarais tīrṣṇair na prāṇā dhvaṃsitās tava.

विभीषणवचः श्रुत्वा जाम्बवान् ऋक्षपुंगवः। कृच्छ्राद् अभ्युद्गिरन् वाक्यम् इदं वचनम् अब्रवीत्।

vibhīṣaṇavacaḥ śrutvā jāmbavān ṛkṣapuṃgavaḥ. kṛcchrād abhyudgiran vākyam idaṃ vacanam abravīt.

नैरृतेन्द्रमहावीर्यस्वरेण त्वाभिलक्षये। पीड्यमानः शितैर् बाणैर् न त्वां पश्यामि चक्षुषा।

nairṛtendramahāvīryasvareṇa tvābhilakṣaye. pīḍyamānaḥ śitair bāṇair na tvāṃ paśyāmi cakṣuṣā.

अञ्जना सुप्रजा येन मातरिश्वा च नैरृत। हनूमान् वानरश्रेष्ठः प्राणान् धारयते क्व चित्।

añjanā suprajā yena mātariśvā ca nairṛta. hanūmān vānaraśreṣṭhaḥ prāṇān dhārayate kva cit.

श्रुत्वा जाम्बवतो वाक्यम् उवाचेदं विभीषणः। आर्यपुत्राव् अतिक्रम्य कस्मात् पृच्छसि मारुतिम्।

śrutvā jāmbavato vākyam uvācedaṃ vibhīṣaṇaḥ. āryaputrāv atikramya kasmāt pṛcchasi mārutim.

नैव राजनि सुग्रीवे नाङ्गदे नापि राघवे। आर्य संदर्शितः स्नेहो यथा वायुसुते परः।

naiva rājani sugrīve nāṅgade nāpi rāghave. ārya saṃdarśitaḥ sneho yathā vāyusute paraḥ.

विभीषणवचः श्रुत्वा जाम्बवान् वाक्यम् अब्रवीत्। शृणु नैरृतशार्दूल यस्मात् पृच्छामि मारुतिम्।

vibhīṣaṇavacaḥ śrutvā jāmbavān vākyam abravīt. śṛṇu nairṛtaśārdūla yasmāt pṛcchāmi mārutim.

तस्मिञ् जीवति वीरे तु हतम् अप्य् अहतं बलम्। हनूमत्य् उज्झितप्राणे जीवन्तो ऽपि वयं हताः।

tasmiñ jīvati vīre tu hatam apy ahataṃ balam. hanūmaty ujjhitaprāṇe jīvanto 'pi vayaṃ hatāḥ.

ध्रियते मारुतिस् तात मारुतप्रतिमो यदि। वैश्वानरसमो वीर्ये जीविताशा ततो भवेत्।

dhriyate mārutis tāta mārutapratimo yadi. vaiśvānarasamo vīrye jīvitāśā tato bhavet.

ततो वृद्धम् उपागम्य नियमेनाभ्यवादयत्। गृह्य जाम्बवतः पादौ हनूमान् मारुतात्मजः।

tato vṛddham upāgamya niyamenābhyavādayat. gṛhya jāmbavataḥ pādau hanūmān mārutātmajaḥ.

श्रुत्वा हनुमतो वाक्यं तथापि व्यथितेन्द्रियः। पुनर्जातम् इवात्मानं स मेने ऋक्षपुंगवः।

śrutvā hanumato vākyaṃ tathāpi vyathitendriyaḥ. punarjātam ivātmānaṃ sa mene ṛkṣapuṃgavaḥ.

ततो ऽब्रवीन् महातेजा हनूमन्तं स जाम्बवान्। आगच्छ हरिशार्दूलवानरांस् त्रातुम् अर्हसि।

tato 'bravīn mahātejā hanūmantaṃ sa jāmbavān. āgaccha hariśārdūlavānarāṃs trātum arhasi.

नान्यो विक्रमपर्याप्तस् त्वम् एषां परमः सखा। त्वत्पराक्रमकालो ऽयं नान्यं पश्यामि कञ् चन।

nānyo vikramaparyāptas tvam eṣāṃ paramaḥ sakhā. tvatparākramakālo 'yaṃ nānyaṃ paśyāmi kañ cana.

ऋक्षवानरवीराणाम् अनीकानि प्रहर्षय। विशल्यौ कुरु चाप्य् एतौ सादितौ रामलक्ष्मणौ।

ṛkṣavānaravīrāṇām anīkāni praharṣaya. viśalyau kuru cāpy etau sāditau rāmalakṣmaṇau.

गत्वा परमम् अध्वानम् उपर्य् उपरि सागरम्। हिमवन्तं नगश्रेष्ठं हनूमन् गन्तुम् अर्हसि।

gatvā paramam adhvānam upary upari sāgaram. himavantaṃ nagaśreṣṭhaṃ hanūman gantum arhasi.

ततः काञ्चनम् अत्युग्रम् ऋषभं पर्वतोत्तमम्। कैलासशिखरं चापि द्रक्ष्यस्य् अरिनिषूदन।

tataḥ kāñcanam atyugram ṛṣabhaṃ parvatottamam. kailāsaśikharaṃ cāpi drakṣyasy ariniṣūdana.

तयोः शिखरयोर् मध्ये प्रदीप्तम् अतुलप्रभम्। सर्वौषधियुतं वीर द्रक्ष्यस्य् औषधिपर्वतम्।

tayoḥ śikharayor madhye pradīptam atulaprabham. sarvauṣadhiyutaṃ vīra drakṣyasy auṣadhiparvatam.

तस्य वानरशार्दूलचतस्रो मूर्ध्नि संभवाः। द्रक्ष्यस्य् ओषधयो दीप्ता दीपयन्त्यो दिशो दश।

tasya vānaraśārdūlacatasro mūrdhni saṃbhavāḥ. drakṣyasy oṣadhayo dīptā dīpayantyo diśo daśa.

मृतसंजीवनीं चैव विशल्यकरणीम् अपि। सौवर्णकरणीं चैव संधानीं च महौषधीम्।

mṛtasaṃjīvanīṃ caiva viśalyakaraṇīm api. sauvarṇakaraṇīṃ caiva saṃdhānīṃ ca mahauṣadhīm.

ताः सर्वा हनुमन् गृह्य क्षिप्रम् आगन्तुम् अर्हसि। आश्वासय हरीन् प्राणैर् योज्य गन्धवहात्मजः।

tāḥ sarvā hanuman gṛhya kṣipram āgantum arhasi. āśvāsaya harīn prāṇair yojya gandhavahātmajaḥ.

श्रुत्वा जाम्बवतो वाक्यं हनूमान् हरिपुंगवः। आपूर्यत बलोद्धर्षैस् तोयवेगैर् इवार्णवः।

śrutvā jāmbavato vākyaṃ hanūmān haripuṃgavaḥ. āpūryata baloddharṣais toyavegair ivārṇavaḥ.

स पर्वततटाग्रस्थः पीडयन् पर्वतोत्तरम्। हनूमान् दृश्यते वीरो द्वितीय इव पर्वतः।

sa parvatataṭāgrasthaḥ pīḍayan parvatottaram. hanūmān dṛśyate vīro dvitīya iva parvataḥ.

हरिपादविनिर्भिन्नो निषसाद स पर्वतः। न शशाक तदात्मानं सोढुं भृशनिपीडितः।

haripādavinirbhinno niṣasāda sa parvataḥ. na śaśāka tadātmānaṃ soḍhuṃ bhṛśanipīḍitaḥ.

तस्य पेतुर् नगा भूमौ हरिवेगाच् च जज्वलुः। शृङ्गाणि च व्यकीर्यन्त पीडितस्य हनूमता।

tasya petur nagā bhūmau harivegāc ca jajvaluḥ. śṛṅgāṇi ca vyakīryanta pīḍitasya hanūmatā.

तस्मिन् संपीड्यमाने तु भग्नद्रुमशिलातले। न शेकुर् वानराः स्थातुं घूर्णमाने नगोत्तमे।

tasmin saṃpīḍyamāne tu bhagnadrumaśilātale. na śekur vānarāḥ sthātuṃ ghūrṇamāne nagottame.

स घूर्णितमहाद्वारा प्रभग्नगृहगोपुरा। लङ्का त्रासाकुला रात्रौ प्रनृत्तेवाभवत् तदा।

sa ghūrṇitamahādvārā prabhagnagṛhagopurā. laṅkā trāsākulā rātrau pranṛttevābhavat tadā.

पृथिवीधरसंकाशो निपीड्य धरणीधरम्। पृथिवीं क्षोभयाम् आस सार्णवां मारुतात्मजः।

pṛthivīdharasaṃkāśo nipīḍya dharaṇīdharam. pṛthivīṃ kṣobhayām āsa sārṇavāṃ mārutātmajaḥ.

पद्भ्यां तु शैलम् आपीड्य वडवामुखवन् मुखम्। विवृत्योग्रं ननादोच्चैस् त्रासयन्न् इव राक्षसान्।

padbhyāṃ tu śailam āpīḍya vaḍavāmukhavan mukham. vivṛtyograṃ nanādoccais trāsayann iva rākṣasān.

तस्य नानद्यमानस्य श्रुत्वा निनदम् अद्भुतम्। लङ्कास्था राक्षसाः सर्वे न शेकुः स्पन्दितुं भयात्।

tasya nānadyamānasya śrutvā ninadam adbhutam. laṅkāsthā rākṣasāḥ sarve na śekuḥ spandituṃ bhayāt.

नमस्कृत्वाथ रामाय मारुतिर् भीमविक्रमः। राघवार्थे परं कर्म समैहत परंतपः।

namaskṛtvātha rāmāya mārutir bhīmavikramaḥ. rāghavārthe paraṃ karma samaihata paraṃtapaḥ.

स पुच्छम् उद्यम्य भुजंगकल्पं विनम्य पृष्ठं श्रवणे निकुञ्च्य। विवृत्य वक्त्रं वडवामुखाभम् आपुप्लुवे व्योम्नि स चण्डवेगः।

sa puccham udyamya bhujaṃgakalpaṃ vinamya pṛṣṭhaṃ śravaṇe nikuñcya. vivṛtya vaktraṃ vaḍavāmukhābham āpupluve vyomni sa caṇḍavegaḥ.

स वृक्षषण्डांस् तरसा जहार शैलाञ् शिलाः प्राकृतवानरांश् च। बाहूरुवेगोद्धतसंप्रणुन्नास् ते क्षीणवेगाः सलिले निपेतुः।

sa vṛkṣaṣaṇḍāṃs tarasā jahāra śailāñ śilāḥ prākṛtavānarāṃś ca. bāhūruvegoddhatasaṃpraṇunnās te kṣīṇavegāḥ salile nipetuḥ.

स तौ प्रसार्योरगभोगकल्पौ भुजौ भुजंगारिनिकाशवीर्यः। जगाम मेरुं नगराजम् अग्र्यं दिशः प्रकर्षन्न् इव वायुसूनुः।

sa tau prasāryoragabhogakalpau bhujau bhujaṃgārinikāśavīryaḥ. jagāma meruṃ nagarājam agryaṃ diśaḥ prakarṣann iva vāyusūnuḥ.

स सागरं घूर्णितवीचिमालं तदा भृशं भ्रामितसर्वसत्त्वम्। समीक्षमाणः सहसा जगाम चक्रं यथा विष्णुकराग्रमुक्तम्।

sa sāgaraṃ ghūrṇitavīcimālaṃ tadā bhṛśaṃ bhrāmitasarvasattvam. samīkṣamāṇaḥ sahasā jagāma cakraṃ yathā viṣṇukarāgramuktam.

स पर्वतान् वृक्षगणान् सरांसि नदीस् तटाकानि पुरोत्तमानि। स्फीताञ्जनांस् तान् अपि संप्रपश्यञ् जगाम वेगात् पितृतुल्यवेगः।

sa parvatān vṛkṣagaṇān sarāṃsi nadīs taṭākāni purottamāni. sphītāñjanāṃs tān api saṃprapaśyañ jagāma vegāt pitṛtulyavegaḥ.

आदित्यपथम् आश्रित्य जगाम स गतश्रमः। स ददर्श हरिश्रेष्ठो हिमवन्तं नगोत्तमम्।

ādityapatham āśritya jagāma sa gataśramaḥ. sa dadarśa hariśreṣṭho himavantaṃ nagottamam.

नानाप्रस्रवणोपेतं बहुकंदरनिर्झरम्। श्वेताभ्रचयसंकाशैः शिखरैश् चारुदर्शनैः।

nānāprasravaṇopetaṃ bahukaṃdaranirjharam. śvetābhracayasaṃkāśaiḥ śikharaiś cārudarśanaiḥ.

स तं समासाद्य महानगेन्द्रम् अतिप्रवृद्धोत्तमघोरशृङ्गम्। ददर्श पुण्यानि महाश्रमाणि सुरर्षिसंघोत्तमसेवितानि।

sa taṃ samāsādya mahānagendram atipravṛddhottamaghoraśṛṅgam. dadarśa puṇyāni mahāśramāṇi surarṣisaṃghottamasevitāni.

स ब्रह्मकोशं रजतालयं च शक्रालयं रुद्रशरप्रमोक्षम्। हयाननं ब्रह्मशिरश् च दीप्तं ददर्श वैवस्वत किंकरांश् च।

sa brahmakośaṃ rajatālayaṃ ca śakrālayaṃ rudraśarapramokṣam. hayānanaṃ brahmaśiraś ca dīptaṃ dadarśa vaivasvata kiṃkarāṃś ca.

वज्रालयं वैश्वरणालयं च सूर्यप्रभं सूर्यनिबन्धनं च। ब्रह्मासनं शंकरकार्मुकं च ददर्श नाभिं च वसुंधरायाः।

vajrālayaṃ vaiśvaraṇālayaṃ ca sūryaprabhaṃ sūryanibandhanaṃ ca. brahmāsanaṃ śaṃkarakārmukaṃ ca dadarśa nābhiṃ ca vasuṃdharāyāḥ.

कैलासम् अग्र्यं हिमवच्छिलां च तथर्षभं काञ्चनशैलम् अग्र्यम्। स दीप्तसर्वौषधिसंप्रदीप्तं ददर्श सर्वौषधिपर्वतेन्द्रम्।

kailāsam agryaṃ himavacchilāṃ ca tatharṣabhaṃ kāñcanaśailam agryam. sa dīptasarvauṣadhisaṃpradīptaṃ dadarśa sarvauṣadhiparvatendram.

स तं समीक्ष्यानलरश्मिदीप्तं विसिष्मिये वासवदूतसूनुः। आप्लुत्य तं चौषधिपर्वतेन्द्रं तत्रौषधीनां विचयं चकार।

sa taṃ samīkṣyānalaraśmidīptaṃ visiṣmiye vāsavadūtasūnuḥ. āplutya taṃ cauṣadhiparvatendraṃ tatrauṣadhīnāṃ vicayaṃ cakāra.

स योजनसहस्राणि समतीत्य महाकपिः। दिव्यौषधिधरं शैलं व्यचरन् मारुतात्मजः।

sa yojanasahasrāṇi samatītya mahākapiḥ. divyauṣadhidharaṃ śailaṃ vyacaran mārutātmajaḥ.

महौषध्यस् तु ताः सर्वास् तस्मिन् पर्वतसत्तमे। विज्ञायार्थिनम् आयान्तं ततो जग्मुर् अदर्शनम्।

mahauṣadhyas tu tāḥ sarvās tasmin parvatasattame. vijñāyārthinam āyāntaṃ tato jagmur adarśanam.

स ता महात्मा हनुमान् अपश्यंश् चुकोप कोपाच् च भृशं ननाद। अमृष्यमाणो ऽग्निनिकाशचक्षुर् महीधरेन्द्रं तम् उवाच वाक्यम्।

sa tā mahātmā hanumān apaśyaṃś cukopa kopāc ca bhṛśaṃ nanāda. amṛṣyamāṇo 'gninikāśacakṣur mahīdharendraṃ tam uvāca vākyam.

किम् एतद् एवं सुविनिश्चितं ते यद् राघवे नासि कृतानुकम्पः। पश्याद्य मद्बाहुबलाभिभूतो विकीर्णम् आत्मानम् अथो नगेन्द्र।

kim etad evaṃ suviniścitaṃ te yad rāghave nāsi kṛtānukampaḥ. paśyādya madbāhubalābhibhūto vikīrṇam ātmānam atho nagendra.

स तस्य शृङ्गं सनगं सनागं सकाञ्चनं धातुसहस्रजुष्टम्। विकीर्णकूटं चलिताग्रसानुं प्रगृह्य वेगात् सहसोन्ममाथ।

sa tasya śṛṅgaṃ sanagaṃ sanāgaṃ sakāñcanaṃ dhātusahasrajuṣṭam. vikīrṇakūṭaṃ calitāgrasānuṃ pragṛhya vegāt sahasonmamātha.

स तं समुत्पाट्य खम् उत्पपात वित्रास्य लोकान् ससुरान् सुरेन्द्रान्। संस्तूयमानः खचरैर् अनेकैर् जगाम वेगाद् गरुडोग्रवीर्यः।

sa taṃ samutpāṭya kham utpapāta vitrāsya lokān sasurān surendrān. saṃstūyamānaḥ khacarair anekair jagāma vegād garuḍogravīryaḥ.

स भास्कराध्वानम् अनुप्रपन्नस् तद् भास्कराभं शिखरं प्रगृह्य। बभौ तदा भास्करसंनिकाशो रवेः समीपे प्रतिभास्कराभः।

sa bhāskarādhvānam anuprapannas tad bhāskarābhaṃ śikharaṃ pragṛhya. babhau tadā bhāskarasaṃnikāśo raveḥ samīpe pratibhāskarābhaḥ.

स तेन शैलेन भृशं रराज शैलोपमो गन्धवहात्मजस् तु। सहस्रधारेण सपावकेन चक्रेण खे विष्णुर् इवोद्धृतेन।

sa tena śailena bhṛśaṃ rarāja śailopamo gandhavahātmajas tu. sahasradhāreṇa sapāvakena cakreṇa khe viṣṇur ivoddhṛtena.

तं वानराः प्रेक्ष्य तदा विनेदुः स तान् अपि प्रेक्ष्य मुदा ननाद। तेषां समुद्घुष्टरवं निशम्य लङ्कालया भीमतरं विनेदुः।

taṃ vānarāḥ prekṣya tadā vineduḥ sa tān api prekṣya mudā nanāda. teṣāṃ samudghuṣṭaravaṃ niśamya laṅkālayā bhīmataraṃ vineduḥ.

ततो महात्मा निपपात तस्मिञ् शैलोत्तमे वानरसैन्यमध्ये। हर्युत्तमेभ्यः शिरसाभिवाद्य विभीषणं तत्र च सस्वजे सः।

tato mahātmā nipapāta tasmiñ śailottame vānarasainyamadhye. haryuttamebhyaḥ śirasābhivādya vibhīṣaṇaṃ tatra ca sasvaje saḥ.

ताव् अप्य् उभौ मानुषराजपुत्रौ तं गन्धम् आघ्राय महौषधीनाम्। बभूवतुस् तत्र तदा विशल्याव् उत्तस्थुर् अन्ये च हरिप्रवीराः।

tāv apy ubhau mānuṣarājaputrau taṃ gandham āghrāya mahauṣadhīnām. babhūvatus tatra tadā viśalyāv uttasthur anye ca haripravīrāḥ.

ततो हरिर् गन्धवहात्मजस् तु तम् ओषधीशैलम् उदग्रवीर्यः। निनाय वेगाद् धिमवन्तम् एव पुनश् च रामेण समाजगाम।

tato harir gandhavahātmajas tu tam oṣadhīśailam udagravīryaḥ. nināya vegād dhimavantam eva punaś ca rāmeṇa samājagāma.

Project अर्थ (Artha): X, yashbonde.com, LinkedIn. See Sources

Loading adhyay...

Project Home / Contents